داشت . امين الدّوله پس از فوت قاضى القضاة شمس الدّين ابن الجوينى به الملك الصالح اسماعيل بن الملك العادل او را سفارش كرد و در سال 638 ه . او را به منصب قاضى القضاتى منصوب كرد . رفيع الدّين با اينكه مردى تيزهوش ، عالم دين ، عالم طبّ و صاحب درس و افاده بود ، آدمى تندخو و سخت‌گير و فاسد العقيده و دهرى بود و امور شريعت را مسخره مىكرد . هنگام نماز جمعه شراب مىخورد و بيرون مىآمد . در امور اوقاف مرتكب خيانت شد ، از بدخلقى و ظلم و ستم او مردم در رنج بودند . پس از اينكه روابط او با امين الدّوله تيره شد او را از مقامش عزل كردند ، نخست به زندان افتاد و سپس به قتل رسيد . قتل او در ذى الحجّه 641 ه / 1243 م . روى داد . او غير از اختصار كلّيّات قانون كتابى ديگر در طبّ ندارد و اشارات و التنبيهات ابن سينا را نيز شرح كرده است كه به نام الملك المظفّر تقى الدّين عمر بن الملك الامجد بهرام شاه بن فرخ شاه انتساب يافته است . 2 1 افضل الدّين عبد الملك خونجى شرح مقالة نبض ابو الفضائل افضل الدّين ابو عبد اللّه محمّد بن نام‌آور بن عبد الملك خونجى « 1 » مصرى شافعى در منطق ، فلسفه و علوم شرعى يگانهء روزگار بود . در جمادى الاوّل 590 ه . / 1194 م . متولّد شد . تا مدّتى در ديار عجم اقامت داشت و سپس به مصر آمد . در 632 ه / 1234 م . در قاهره با ابن ابى اصيبعه ملاقات كرده بود و او گفته است كه من افضل الدّين را صاحب‌نظر و در تمام علوم متبحّر يافتم . ابن ابى اصيبعه بخشى از كلّيّات قانون را نيز پيش او خوانده بود . او اغلب غرق در افكار علمى بود و دربارهء علم و دانش

--> ( 1 ) - خنج لارستان قصبه‌اى از ايران است .