گشنيز را براى چاشنى گوشت گاو يعنى : راگو و گوشت شكار صحرائى به مصرف مىرسانند ، در آشپزخانهء ما شرقيها تخم گشنيز را با سير به بعضى از خوراكيهاى سبزيجات نظير : پنيرك و امثال آن اضافه مىنمايند ، تخم گشنيز از گازهاى روده جلوگيرى مىكند . ملاحظاتى راجع به كشت و زرع آن : تخم گشنيز را در ماه فروردين و ارديبهشت در خطوط و صفوفى مىكارند كه هركدام با ديگرى ( 25 ) سانتيمتر فاصله داشته باشند . مقدار ( 2 - 5 / 2 ) گرم از تخم گشنيز براى يك متر مربع از زمين كافى خواهد بود ، تخم گشنيز تا مدت دو سال براى كاشتن صلاحيت دارد ، زمين زراعتى گشنيز را بايد بمرور آب داد و تميز نگاه داشت ، نيز زمين آن به آفتاب احتياج دارد تا تخم گشنيز كاملا برسد ، بهتر اين است كه تخم گشنيز را قبل از اينكه كاملا برسد يعنى در ماه مهر چيده شود ، زيرا هرگاه تخم گشنيز كاملا برسد خودبخود مىريزد ، گشنيز را در مقابل آفتاب روى يك قطعه پارچهء تميز خشك مىكنند ، نبايد گشنيز را در موقع كندن در هوا آويزان نمايند ، بدين‌وسيله تخم‌هاى گشنيز كه رسيده باشند از آن جدا مىشوند آنگاه آنها را جمع مىكنند و در ظرفى ذخيره نموده سر آن را محكم مىبندند .