ادويه‌جاتى و طعم آن خواهد شد ، براى اينكه خشك كردن طرخون موجب اين نواقص نشود بايد برگهاى كوچك آن را قبل از اينكه گل كند جمع نمايند و بسرعت بوسيلهء تابه خشك كنند . شيرهء طرخون ادرارآور است . ملاحظاتى راجع بكشت و زرع طرخون : طرخون گياهى است كه چند سال عمر مىكند ، ارتفاع آن به - 150 - سانتيمتر مىرسد ، كاشتن تخم اين گياه مشكل است ، بهتر اين است كه چند نشاء از طرخون بخرند و بكارند ، موقع كاشتن فصل بهار يا در اواخر ماه شهريور و اوايل ماه مهر مىباشد ، هر بوته از اين گياه بمساحت ( 40 * 40 ) سانتيمتر از زمين احتياج دارد ، لازم است كه گياه طرخون را بچوبى كه در زمين نصب شود ببندند تا بر آن چوب تكيه نمايد ، گياه طرخون را نبايد بيشتر از چهار سال در يك مكان نهاد ، بلكه بايد بعد از چهار سال آن را كند و به چند بوته تقسيم نمود و در مكان ديگرى كاشت . طرخون احتياج زيادى بنور آفتاب دارد ، ولى بايد آن را از هواهاى طوفانى محفوظ داشت ، نيز احتياج بزمينى دارد كه از لحاظ كود غنى و بينياز باشد در غير اين صورت خواص ادويه‌جاتى آن به حد كامل نخواهد رسيد . بهتر اين است كه در سال اول برگهاى طرخون را قطع نكنند ، در ماه اردىبهشت سال آينده مىتوان شاخه‌هاى تازهء طرخون را چيد .