به مصرف مىرسد : گوشتهاى چرب ، گوشت پرندگان ، گوشت شكار ، گوشت ماهى و خوراك‌هاى قارچ اين گياه يك نوع ادويهء ملائم و مناسبى است براى گوجه‌فرنگى و سالاد ، در فصل تابستان برگهاى تازه و سرشاخه‌هاى آن استعمال مىشود ، مىتوان آنها را طبق اسلوب معمول خشك كرد . ولى بايد دانست كه : در موقع چيدن برگها بايد مقدار سه چهارم از برگها را براى خود گياه باقى نهاد و يك چهارم آنها را چيد . متأسفانه خشك كردن برگهاى اين گياه اولا موجب تلخى طعم آنها خواهد شد و ثانيا اكثر طعم كافورى خود را از دست مىدهند . خواص آنها نظير ادويه‌جات است . در بازار كوبيدهء خشك اين گياه يافت مىشود كه مىتوان از آن در فصل زمستان استفاده نمود . ممكن است كه اين گياه را در يك گلدان كاشت و در زمستان آن را محافظت كرد و در طول زمستان از برگهاى آن استفاده نمود . اكليل كوهى معده و اعصاب را تقويت و گردش خون را تنظيم و تحريك مىنمايد . ملاحظاتى دربارهء كشت و زرع آن : اين گياه در حد ذات خود عمرى طولانى مىكند ، ولى طاقت مقاومت با سرما را ندارد . اين گياه احتياج بمكانى دارد كه آفتاب داشته باشد . و در معرض امواج هوا نباشد ، زمين آن را كود و خاشاك بدهند . ارتفاع اين گياه تا يك متر مىرسد . روئيدن اين گياه بوسيلهء بذرافشانى دشوار است . لذا بهتر اين است كه نشاءهاى مخصوص آن را بكارند . يا اينكه شاخهء آن را در ماه خرداد و تير از اين گياه جدا كنند و بكارند . اين گياه به ( 1200 ) سانتيمتر از زمين احتياج دارد كه بتواند رشد و نمو كند ، در سرزمين‌هائى كه هواى معتدل دارند مىتوان اين گياه را در فصل زمستان بجاى خود واگذار نمود . ولى در سرزمين‌هاى غير معتدل بايد آن را در ميان گلدان و گلخانه نهاد كه از سرماى زمستان محفوظ بماند ، در غير اين صورت چون اين گياه طاقت‌فرسا را ندارد لذا در بهار آينده نابود و خشك خواهد شد . بعضى از افراد خبره راجع به كشت و زرع اين گياه توصيه مىكنند كه اين گياه را بايد در ابتداى كار در ميان گلدانى كه با