سبز روشن و شبيه بيك قطعه پوست مىباشند ، بر سر شاخهء آن چهار پنج گل كوچك است كه سفيد رنگ ، يا صورتى هستند و شبيه بزنگ مىباشند ، ميوه‌هاى كوچكى از آن بوجود مىآيد كه به شكل انگور و كروى شكل هستند ، رنگ ميوه‌هايش قرمز است ، نوع ديگرى از اين گياه يافت مىشود كه اصيل است و بخاطر ميوه‌اش كشت و زرع مىشود و به : عنب الدب اصيل ناميده مىشود . اين گياه با قسم اول از لحاظ شكل مختلف است ولى از لحاظ استعمال و تأثير طبى فرقى ندارد . قسمت طبى آن : برگهاى آن در فصل بهار از ماه : ارديبهشت تا آخر ماه خرداد به مصرف طب مىرسد . شاخه‌هاى تازهء آن را قطع مىكنند و آنها را با برگهايش در سايه آويزان مىنمايد تا اينكه برگهايش كاملا خشك شوند ، آنگاه آن مقدار از برگها را كه صلاحيت مصرف طبى داشته باشند براى استعمال ذخيره مىنمايند . مواد فعال آن : فينول گلوكزيد و موادى قابض كه ادرارآورند و مجارى ادرار را پاك مىنمايند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ( استعمال طبى ندارد ) ب - از داخل : اين گياه براى معالجهء امراض ذيل استعمال مىشود : التهاب مزمن كليه و مثانه ، بولى كه سوزنده و چركى باشد و بوى امونياك بدهد ، حبس البولى كه بر اثر ضخامت غدهء پرستات مردان عارض شده باشد ، حبس - البولى كه احيانا پس از ولادت يا عمل جراحى كردن شكم رخ مىدهد ، درد كليه كه در نتيجهء سنگ كوچك آن عارض شود ، سلسل البول يعنى ادرارى كه بدون اراده قطره قطره مىريزد ، خروج منى كه بعد از ادرار كردن يا قبل از آن مشاهده