امين رويحه
224
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
مىشود ، در مواقع ابتلاء رودهها به تيفوئيد يا التهاب مزمن كه با اسهال همراه باشد . ولى التهاب جديد چندان استفادهاى از معالجهء با برگ اين گياه نخواهد كرد . دستور استعمال اين گياه اينست كه يك قاشق بزرگ غذاخورى از برگ خشك اين گياه را در يك فنجان بزرگ آب سرد مدت چهار پنج ساعت خيس مىكنند ، آنگاه آن را مدت ده دقيقه مىجوشانند ، سپس آن را صاف مىنمايند و درحالىكه گرم باشد بدون شكر و بهتر اين است كه شب آن را بياشامند ، يا اينكه در بين روز مقدار ( 3 ) فنجان از آن را بتدريج بياشامند . بايد دانست كه طعم اين جوشانده بمذاق بعضى از اشخاص نامطلوب است مىتوان يك يا دو دقيقه قبل از تمام شدن جوشاندن آن چهار پنج برگ نعنا به آن اضافه نمود كه طعمش مطلوب شود . رنگ ادرار پس از استعمال جوشاندهء اين گياه گندمگون مىشود آنگاه تدريجا برنگ روغن زيتون درمىآيد ، سپس رنگ طبيعى را به خود خواهد گرفت يعنى بدون رنگ مىشود ، اين موضوع دليل بر اين است كه بايد از استعمال خوددارى نمود . جايز نيست زنان برگ اين گياه را در طول حمل استعمال نمايند ، زيرا گاهى منجر بسقط جنين خواهد شد . ذائقهء بعضى از اشخاص چنان كه گفتيم جوشاندهء اين گياه را نمىپسندد ، زيرا طعم آن خوب نيست ، يا اينكه موجب تهوع و قى خواهد شد ، براى اينگونه افراد بايد به قدر يك گرم تخم كتان به جوشاندهء اين گياه اضافه نمود و آنها را جوشانيد ، يا اينكه برگهاى اين گياه را با برگ عنب الدب و ريشهء بسبايج و گياه عصا الذهب به مقدار مساوى مخلوط نمود ، آنگاه چهار قاشق كوچك غذاخورى از آن را در - 3 - فنجان آب بريزند ، يا اينكه به مقدار مساوى از برگ اين گياه از گل بابونه قبل از خاتمه يافتن بجوشاندهء آن اضافه نمايند .