صفرا ، امراض كبد ، اسهال ، سرفه و تنگ نفس‌هاى نوبه‌اى استعمال مىنمايند روزى سه فنجان از شيرهء آنها آشاميده مىشود . طبق معمول يك قاشق بزرگ غذا - خورى از برگهاى آن را در يك فنجان آبجوش بريزند و پس از پنج دقيقه كه تخمير شد آن را صاف كنند و درحالىكه ولرم باشد بياشامند . خوردن ميوهء تازه تمشك خون را از مسموميت پاك و تميز مىنمايد و اشتهاى غذا را باز مىكند و براى اشخاصى كه دورهء نقاهت را مىگذرانند مفيد است . 30 - زنجير : انجير بقدرى معروف است كه احتياجى به وصف و عكس ندارد . قسمت طبى آن : ميوهء خشك آن . مواد فعالهء آن : موادى پاك‌كننده ، مواد چسبنده‌اى كه معده را لينت مىدهد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : زخم و جراحات متعفن و بدبو را بوسيلهء ضماد انجير خشك و شير جوشيده معالجه مىكنند . براى اين منظور بايد تعداد ( 5 - 7 ) انجير خشك را به نحوى باز كنند كه تمام داخل آن باز شود ، آنگاه آن را مدت پنج شش دقيقه در شير معمولى بجوشانند ، سپس كه مختصرى خنك شد آن را به نحوى روى زخم بگذارند كه سطح داخلى آن روى زخم قرار بگيرد و آن را با پنبه و ريسمان ببندند . اين ضماد را روزى ( 3 - 4 ) مرتبه تجديد كنند تا اينكه تعفن و بدبوئى زخم بعد از ( 3 - 4 ) روز بر طرف شود . ب - از داخل : يبوست اشخاص مسن مخصوصا افراد پير را مىتوان بوسيلهء ميوهء خشك انجير كه آن را خيس كنند معالجه كرد . دستور آن اين است كه شب ( 3 - 4 ) عدد انجير خشك را در يك چهارم آب سرد ليوان خيس كنند و فردا صبح ناشتا انجير خيس شده را با آب آن بخورند و بياشامند .