امين رويحه

98

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

101 ثوم الدّببة Allium Ursinum سير 31 - سير : اين سير از جنس گياه‌هاى زنبقى است كه شامل سير معروف و پياز و تره و قفلوط يعنى تره‌فرنگى مىشود ، انواع بيابانى آن فراوان است . نام عاميانهء آن در سوريه : ثوميه است . مكان روئيدن : در جنگلهاهاى مرطوبى سايه‌دار و گودالها و زمين‌هاى مرطوبى مخصوصا در كوه‌ها مىرويد . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است كه بلندى آن به ( 30 - 40 ) سانتيمتر مىرسد . ساقهء آن مستقيم و بدون برگ است . گلهايش سفيد رنگ و نظير تاج بر سر آن قرار دارند . برگهاى سبز رنگ و درخشندهءاى كه شكل آنها نظير حربه است بر ساقهء آن احاطه دارند . ساقه و برگ آن مستقيما از پيازكى كه در جوف زمين است مىرويند ، اين گياه به آسانى بوسيلهء بوى معروف سير كه در جميع اجزاء آن موجود است شناخته مىشود ، مخصوصا موقعى كه آن را در بين انگشتان فشار دهند و له كنند . قسمت طبى آن : كليهء برگهاى آن در اواخر زمستان و اوايل بهار و پيازك هاى آن بعد از ظهور گلهايش مورد استعمال قرار مىگيرند . مواد فعال آن : روغنى فرار با تركيبات گوگردى . استعمال طبى آن : 1 - از خارج ( استعمال ندارد ) . ب - از داخل : اول حيوانى كه متوجه فائده اين گياه طبىشده خرس است زيرا بعد از پايان زمستان در هر مكانى بدنبال آن مىرود و جستجو مىكند و از