كامل شدن چهار ماه در دو روايت كه هر دو از حضرت رضا عليه السّلام نقل شده ، زمان اعطاى روح به جنين ، پايان چهار ماهگى دانسته شده است . در روايت كافى ، امام عليه السّلام در آغاز به اين نكته اشاره مىكنند كه نطفه در رحم ، چهل روز مانده ، سپس چهل روز به حالت علقه بوده و سرانجام چهل روز نيز مضغه مىماند كه مجموع آن يك‌صد و بيست روز ، برابر چهار ماه مىشود . پس از اين دوران است كه خداوند دو فرشتهء صورت‌گر ( ملكين خلّاقين ) خود را به سوى جنين مىفرستد تا چگونگى زندگى او را در آينده ترسيم كنند . « 1 » روايت قرب الاسناد نيز از نظر مضمون با روايت پيشين همانند است ؛ ولى دورهء تكوين جنين را به جاى سه دورهء چهل روزه ، چهار دورهء سى روزه مىداند . « 2 » در هيچ‌يك از اين دو روايت ، سخنى از اعطاى روح در چهارماهگى نيست ، بلكه تنها به گفتن اين نكته بسنده شده كه پس از چهارماهگى ، خداوند دو فرشتهء صورت‌گر خود را به سوى جنين مىفرستد ؛ ولى با ضميمه كردن آنها به روايت زراره از امام باقر عليه السّلام چنين فهميده مىشود كه وظيفهء نخست اين دو فرشته ، دميدن روح در جنين است : ( ثمّ يبعث اللّه ملكين خلّاقين . . . فينفخان فيها روح الحياة و البقاء ) ؛ « 3 » سپس خداوند دو فرشتهء صورت‌گر خود را به سوى او مىفرستد . . . پس مىدمند در او روح حيات و بقا را . افزون بر دو روايت گذشته ، در روايت سعيد بن مسيّب از امام سجاد عليه السّلام نيز - كه در

--> ( 1 ) . كافى ، ج 6 ، ص 13 . ( 2 ) . قرب الاسناد ، ص 154 - 155 : عن أحمد بن محمّد بن أبي نصر قال : سألت الرّضا عليه السّلام أن يدعو اللّه عزّ و جلّ لامرأة من أهلنا بها حمل ، فقال : . . . ، فإذا تمّت الأربعة أشهر ، بعث اللّه تعالى إليها ملكين خلّاقين يصوّرانه و يكتبان رزقه و أجله ، و شقيا أو سعيدا . ( 3 ) . كافى ، ج 6 ، ص 13 - 14 .