رابطهء نسبى طفل شبيه‌سازىشده براى پاسخ به اين پرسش كه طفل شبيه‌سازىشده فرزند ( ولد ) چه كسى است ؟ و آيا اساسا رابطهء نسبى با ديگر انسان‌ها دارد يا خير ؟ در آغاز به بررسى اطلاق واژهء ولد و فرزند بر اين طفل - كه احكام نسبى شرعى بر آن بار شده - مىپردازيم . واژهء ولد در لغت به دو معناى عام و خاص آمده است : 1 . حدوث و خروج چيزى از چيز ديگر ؛ 2 . خروج موجود زنده از موجود زندهء ديگر . « 1 » در فقه ، بيشتر واژهء ولد و ولادت ويژهء تولد انسان از انسان است . ترديدى نيست كه معناى اول ، دربرگيرندهء طفل شبيه‌سازىشده ، بر آن صدق مىكند كه نوزاد شبيه ، از سلول جسمى حادث و خارج شده است . پس واژهء ولد و فرزند بر آن اطلاق مىشود . اما معناى دوم ؛ يعنى تولد انسان از انسان ديگر ، اگر قيد انسان ، احترازى باشد ، طبعا طفل شبيه ؛ چون از انسان متولد نشده ، اطلاق فرزند و ولد بر آن دشوار است . در فقه و حقوق واژهء ولد در چند مورد به كار رفته است : 1 . ولد حاصل از نكاح شرعى ؛ 2 . ولد حاصل از ملكيت مالك بر كنيز ؛ 3 . ولد ملاعنه كه پس از مراسم لعان ، فرزند از پدر نفى و به مادر ملحق مىشود ؛ 4 . ولد شبهه كه بر اثر ارتباط جنسى ميان مرد و زن به خاطر شبههء ازدواج و نكاح به دنيا آمده است ؛ 5 . ولد زنا كه از التقاى جنسى ميان زن و مرد بدون مجوّز شرعى متولد مىشود ؛ 6 . فرزند خواندگى ( تبنّى ) . با بررسى اين موارد از اطلاق واژهء ولد درمىيابيم كه طفل شبيه‌سازىشده در هيچ‌يك از اين موارد داخل نيست و سبب اصلى آن ، عدم التقاى جنسى در شبيه‌سازى

--> ( 1 ) . محمد فيروزآبادى ، قاموس المحيط ، ج 1 ، ص 605 .