عدّة . . . و إن كانت لا تحيض و مثلها تحيض كان عليها أن تعتدّ بثلاثة أشهر ، فإذا مضت فقد بانت عنه و ملكت نفسها » . « 1 » هرگاه با زنى آميزش كرده و بخواهد او را طلاق دهد ، اگر به سنّ عادت نرسيده و همسالان او نيز عادت نمىبينند ( كه ميزان سنّ چنين كسى كمتر از نه سال است ) عده‌اى بر او نيست . . . و اگر عادت نمىشود ، درحالىكه همسان‌هايش عادت ماهانه دارند ، بر اوست كه سه ماه عده نگه دارد ، پس از اين درنگ ، از همسر خويش جدا گشته و اختيار با خودش خواهد بود . آن‌گاه ، پس از بيان احكامى دربارهء زنانى كه عادتى يك‌نواخت دارند و ديگر زنان چنين مىنويسد : « و إذا طلّقها و هي آيسة من الحيض و مثلها تحيض كان عدّتها ثلاثة أشهر ، و إن كانت آيسة من المحيض و مثلها لا تحيض ، فليس عليها منه عدّة و بانت في الحال و حلّت للأزدواج » . « 2 » هرگاه همسرش را كه نااميد از قاعدگى است و همسالانش عادت ماهانه دارند ، طلاق دهد ، عده‌اش سه ماه خواهد بود . و اگر همسالانش نيز عادت نمىشوند ، عده‌اى بر او نيست ، بىدرنگ از شويش جدا شده ازدواج با ديگرى بر او حلال است . كه ملاك نداشتن عده را نااميد بودن از قاعدگى و اينكه همسالانش عادتى نمىبينند ، دانسته است . همچنين شيخ در بخش عده‌ها از كتاب مبسوط چنين مىنويسد : « الآيسة من الحيض و مثلها لا تحيض لا عدّة عليها ، مثل الصغيرة التي لا تحيض مثلها ، و من خالف هناك خالف هاهنا و قالوا : عليها العدة بالشهور على كلّ حال » ؛ « 3 » زن نااميد از عادت ماهانه كه همسان‌هايش عادت نمىبينند عده‌اى بر او نيست ؛ مانند خردسالى كه همسالانش قاعدگى ندارند ؛ هريك [ از علما ] كه در مسئلهء پيشين

--> ( 1 ) . شيخ طوسى ، النهاية و نكتها ، ج 2 ، ص 476 . ( 2 ) . همان ، ص 535 . ( 3 ) . شيخ طوسى ، مبسوط ، ج 5 ، ص 234 و 239 .