مىگرفت ، از آن سوارى مىكشيد ، و حاجت خود را نيز به آن برمىآورد و اين ، فساد فراوانى را موجب مىشد . پس پشت آن‌ها را براى سوارى كشيدن بر مردم مباح و فرج آن‌ها را حرام كرد . خداوند زنان را براى مردان آفريد ، تا با آنان همدم شوند ، و در بر آنان آرام گيرند ، و آنان برآورندهء نيازهاى جنسىشان و مادران فرزندانشان باشند . مناقشه در ادلّه تحريم در باب روايات و آيات ياد شده كه بر حرمت مسئله تلقيح دلالت مىكنند ، مناقشه شده و به تضعيف روايت‌ها انجاميده و به اين نتيجه رسيده است كه اين عمل اشكال ندارد ؛ يعنى اگر تلقيح از آب شوهر زن و از غير شوهر نيز باشد حلال است . به عبارت ديگر ، هرگونه لقاح مصنوعىاى كه صورت گيرد - كه مجموعه صورت‌هاى آن را هشت تا مىدانند - حلال است . « 1 » در ادلّهء حرمت صورت دوم ، به گونه‌هاى مختلف مناقشه شده است : 1 . در سند روايت‌ها ؛ 2 . در دلالت آيه‌ها و روايت‌ها . بدين‌سان اگر ثابت شد ، آيه‌ها و روايت‌ها بر مقصود دلالت ندارند ، صورت دوم مورد نظر ما حرام نخواهد بود و دليلى بر حرمت ريختن منى مرد نامحرم ، در رحم زن نامحرم وجود ندارد . اكنون به بررسى سخنان ناقدان مىپردازيم : الف ) آيات 1 . قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ . « 2 » آيهء شريفه بر وجوب حفظ فرج از زنا و نظير آن دلالت نمىكند ، زيرا همان گونه كه قبلا ياد شد ، مراد از حفظ فرج در آيهء شريفه ، نگاه كردن به فرج است . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « كلّ آية في القرآن في ذكر الفروج فهي من الزنا إلا هذه الآية فإنها من النظر . » « 3 »

--> ( 1 ) . محمد يزدى ، مجلهء فقه ، ش 5 و 6 ؛ محسن حرم‌پناهى ، مجله فقه ، ش 3 . ( 2 ) . نور ( 24 ) آيهء 31 . ( 3 ) . تفسير نور الثقلين ، ج 3 ، ص 578 .