فصل دوم : صورت‌هاى مهم تلقيح نخست سه صورت از صورت‌هاى مهم و كارآمد در موضوع تلقيح را كه در بخش اوّل ياد كرديم ، در حدّ امكان و توان و با بهره‌گيرى از انديشه‌هاى فقيهان بررسى خواهيم كرد . بررسى مقوله‌هايى كه فقيهان در رساله‌هاى عمليه ، در ده - پانزده سال اخير ، به اجمال بيان كرده‌اند و به شرح دليل يا دلايل آن نپرداخته‌اند ( و البته در اين‌باره منابع بسيار اندكى وجود دارد ) كارى بسيار دشوار است . در اين كار ، بايد جانب احتياط را رعايت كرد . صورت اوّل آيا تلقيح با آب شوهر خود زن جايز است و در صورت جواز ، بچّه از چه كسى است ؟ آنچه بيشتر فقيهان مطرح كرده‌اند ، جواز آن است و بچّه براى شوهر است و از او ارث مىبرد و زن هم مادرش محسوب مىشود و حلال‌زاده خواهد بود . البته اين ادعا را بايد تحليل و بررسى كرد : امام خمينى قدس سرّه فرموده است : مسئله 1 . لا إشكال في أنّ تلقيح ماء الرجل بزوجته جائز و إن وجب الاحتراز عن حصول مقدّمات محرّمة ، ككون الملقح أجنبيّا أو التلقيح مستلزما للنظر إلى ما لا يجوز النظر إليه . فلو فرض أنّ النطفة خرجت بوجه محلّل و لقحها الزوج