اولويت حفظ نفس غير ثابت نشده است ، اگر عكس آن ثابت نباشد . با وجود اين ، در سند روايت عبد اللّه بن بكير هجرى است كه در كتاب‌هاى رجال توثيق نشده است . شيخ صدوق اين روايت را به‌طور مرسل در كتاب خصال مىآورد « 1 » و نيز به سند خودش در كتاب مصادقة الاخوان آن را از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند « 2 » و شيخ طوسى در مجالس آن را روايت كرده است . « 3 » ب ) عيسى بن ابى منصور مىگويد : من و ابن ابى يعفور و عبد اللّه بن طلحه نزد امام صادق عليه السّلام بوديم ، حضرت ( بىآنكه ما از او چيزى بپرسيم ) فرمود : اى ابن ابى يعفور ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : شش خصلت در هركس باشد ، از مقرّبان خدا و در جلو عرش خدا و در جانب راست آن است » . ابن ابى يعفور گفت : فدايت شوم ، آن‌ها كدام‌اند ؟ فرمود : « انسان مسلمان براى برادر دينىاش دوست مىدارد آنچه را براى عزيزترين كسان خود دوست مىدارد و نمىپسندد براى او آنچه را براى گرامىترين كسانش نمىپسندد و دوستى صميمى و خالص براى اوست » ابن ابى يعفور گريست و گفت : چگونه مىتوان دوستى مخلص بود ؟ امام عليه السّلام فرمود : « اى ابن ابى يعفور ، آن‌گاه كه انسان به اين منزلت برسد - و با اخلاص خيرخواه برادر دينى باشد و ناپاكى و انگيزه‌هاى نادرست را از خود دور سازد - وى بىريا و صادقانه آنچه را در دل دارد مىگويد ؛ پس اگر شادمان باشد ، به شادمانى او شاد مىشود و اگر اندوهگين است به اندوه او غمگين مىگردد و اگر نزدش چيزى باشد كه گرفتارى او را بر طرف سازد ، اين كار را مىكند ، و گرنه از خدا مىخواهد كه به او گشايش دهد » . « 4 » شاهد در اين روايت اين جمله است : « و إن كان عنده ما يفرّج عنه فرّج عنه ؛ اگر نزد او چيزى است كه از برادر دينىاش گرفتارى را مىزدايد ، مشكل او را حل مىكند » ؛ پس اگر در نزد او دو كليه است و يكى از آن‌ها برادر دينىاش را از درد شديد و رنج آسوده

--> ( 1 ) . الخصال ، ص 350 ، ح 26 . ( 2 ) . مصادقة الاخوان ، ص 40 ، ح 4 . ( 3 ) . امالى الطوسى ، ج 1 ، ص 95 ؛ ر . ك : وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 205 . ( 4 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 172 ، ح 9 ؛ بحار الأنوار ، ج 71 ، ص 251 .