مادر آنان محسوب مىشود و احكام حرمت و محرميت بر او ثابت است . در موردى كه نطفهء مرد به وسيله تلقيح در رحم زن قرار بگيرد نيز اين حكم ثابت است . بلى شافعى از آيهء شريفه ، معنايى ديگر اراده كرده است ، و ازدواج دختر متولد شده از طريق زنا را با پدرش جايز مىشمارد . پس روشن مىشود كه دو گونه مادر وجود دارد : 1 . مادرانى كه فرزند مىزايند : إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ « 1 » 2 . مادرانى كه فرزندان را شير مىدهند ، يعنى مادران رضاعى : وَ أُمَّهاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ « 2 » و احكام نسب در هر دو مورد ثابت است . دومين نوع تلقيح و صورت‌هاى گوناگون آن با بررسى نمونه‌هاى بارز و روشن بخش اوّل ( طى سه صورت ) ، وارد بحث دربارهء پاره‌اى از صورت‌هاى نوع دوم تلقيح مىشويم ، و فروع مهم اين بحث را نيز بررسى مىكنيم . البته صورت‌هاى متصور در اين مسئله و بحث بسيار است ، ولى هدف ما بررسى فروع مهم اين موضوع است ، و به فرض‌هاى غير معروف و نادر نمىپردازيم : نوع دوم از تلقيح ، نخست بارور شدن نطفه در بيرون رحم بود ، آن‌گاه آن را در داخل رحم بگذارند تا مراحل پايانى خلقت خود را بگذارند . اين نوع نيز فرض‌هاى مختلفى دارد كه بعضى صورت‌هاى آن بررسى مىشود . در همين مقدمهء بحث يادآور مىشويم : صورت چهارم اگر نطفهء مرد و زن را به طريق شرعى بگيرند و آن را در خارج از رحم مخلوط كنند تا رشد كند و بارور شود - پس از بارورى و حصول فرايند لقاح - اگر آن نطفه را در رحم همان زن شوهر قرار دهند ، در اين صورت كسانى كه عمل تلقيح را مطلقا ممنوع مىدانند ، فرقى بين صورت‌هاى آن نمىگذارند . آنان توليد فرزند را فقط از طريق معيّن شرعى جايز

--> ( 1 و 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 23 .