مجاز جنسى نياز به پوشش و مخفىكارى ندارد . متأسفانه اين جهل زشت مخصوص به يك دسته و طبقه نيست ، بلكه جامعه با تمام سازمان و نهادهايش خود را مبتلا به اين جهل مفتضح نموده است ، دانشمندان ، نادانان ، توانگران ، زن‌ها و مردها همه در اين نادانى شريكند و همه سعى مىكنند اين راز مرموز را به نام اخلاق در ضمير ناخودآگاه دفن كنند . در ميان مردم ، عده‌ى بسيار كمى هستند كه به اهميّت توافق و تفاهم ميان زن و شوهر توجه مىكنند ، حتى عده‌اى كمتر از اين هستند كه آثار شوم اين جهل را در خانواده‌ها دريافته‌اند و تأكيد دارند كه پريشانى و بدبختى خانواده‌ها را 75 % بايد در رابطه‌ى جنسى مردان و زنان جستجو كرد . زن و شوهرى كه چنين وظيفه‌ى مهمى را در زناشويى نشناسند محال است به خوشبختى دست يابند . زنى كه براى ارضاى مسائل جنسى شوهرش ، آلتى بىحس و حال يا بازيچه شود مسلّم است از زندگى خويش راضى نخواهد بود . آيا مقتضيات تمدن ناقص بشرى چنين ايجاب مىكند كه مرد ، از شخصيت جنسى خود بهره‌مند شود و تا آنجا كه ميل دارد از همسر خويش لذت ببرد ولى به زنش فرصت ندهد كه از لذت همبسترى بهره‌اى ببرد طبعا نصيب زن براساس اين جهل در زندگى زناشويى جز محروميت چيز ديگرى نيست ولى نبايد نتيجه‌ى اين محروميت جنسى را كوچك شمرد . در اثر نوميدى و ناكامى جنسى ، خانواده‌ها پريشان مىشوند و كودكان بىگناه به قربانگاه فساد و نابودى مىروند و همين ناكامى است كه انحراف‌هاى قبيح اخلاقى به وجود مىآورد . گذشته از همه‌ى اين‌ها ، ساده‌ترين اثرى كه اين محروميت جنسى از خود به جا مىگذارد بحران‌هاى شديد عصبى و عدم توازن و ارضاى جنسى در زنان است . فرآيند آمادگى جسمى ، امروزه مسأله‌ى مقدماتى براى اعمال غرائز جنسى نيست بلكه خود يك ضرورت فيزيولوژيكى كامل مانند عمل جنسى مىباشد يعنى اگر مرد همسر خود را قبل از همبسترى به بازى و شوخى بگيرد نبايد فكر كند كه اين مقدمه‌ى هم‌بسترى است بلكه بايد قبول كند ، اين بازى و شوخى خودش مستقلا يك ضرورت و نياز مهم حياتى است . آن‌كس كه قبل از همبسترى ، با همسر خويش اين روش را به انجام نرساند مانند كسى است كه