جايگاه حجامت‌درمانى در عصر جديد قديمىترين سند معتبر موجود درباره‌ى حجامت ، مربوط به 3300 سال قبل از ميلاد مسيح است كه در مقدونيه عمل حجامت انجام مىگرفته و سپس به يونان باستان رخنه مىكند . همزمان با تأسيس دانشگاه جندىشاپور توسط يونانيان در ايران ، حجامت توسط آن‌ها به ايران آورده شد . 400 سال قبل از ميلاد مسيح سقراط نحوه‌ى عمل حجامت و موارد كاربرد آن را به رشته تحرير درآورد . در اوراق پاپيروس كه در مصر باستان بدست آمده حدودا 2200 سال قبل از ميلاد مسيح ، حجامت امرى رايج بوده است . همچنين در نوشته‌هاى باستانى هند « آيوروودا » يعنى 1500 سال قبل از ميلاد مسيح در هندوستان حجامت انجام مىگرفته است . جالينوس 120 سال بعد از ميلاد ، مطالب متنوعى درباره حجامت در آثار خود نوشته است كه همه‌ى آن اطلاعات در كتاب Paracelsus ( 1541 - 1493 ) تكرار شده و حاصل آن همه تجربيات در جملات زير خلاصه مىشود : « در جايى كه طبيعت دردى را حادث مىنمايد ، در آنجا مواد مضرى انباشته مىگردد ، چنان‌چه طبيعت قادر به خنثى كردن اين مواد زايد نباشد ، وظيفه‌ى پزشك است به كمك تيغ زدن آن نقطه را باز كند و به كمك بيمار بشتابد . » از اين جملات در مىيابيم كه حجامت يكى از مؤثرترين روش‌هاى معالجه بوده است . در قرن 16 ميلادى در تمام كشورهاى اروپايى ، حجامت امرى متداول و رايج بود . پزشكان معروفى در اين قرن از جمله Fallopio و Vidius و Dallacroce هركدام ابزار خاصى جهت حجامت ابداع كرده بودند . معروف‌ترين پزشك قرن نوزدهم آلمان به نام « كريستف وبلى بالد هوفلند » امر حجامت را درمانى معجزه‌آسا براى بيمارىهاى چشم ، ريه ، قلب ، عروق و بيمارىهاى درد پشت توصيه مىكرد . از اوايل قرن بيستم تا امروز عمل حجامت عمدتا از سوى مراكز درمان طبيعى انجام مىگيرد و بعضى از پزشكان طب جديد هم به اين امر مبادرت مىورزند . مشهورترين چهره‌ى علمى و پزشكى اتريش كه در سال 1883 متولد شد به نام « برنهادر آشتر »