يك شخص برداشت كرده و آن را به يك سلول عادى و سالم وارد نمودند كه پس از آن شروع به رشد غير عادى نمود . در اين مرحله همين‌كه دانشمندان چهار نوع ( Protease inhibitors مختلف اضافه كردند تحولات متوقف شد و تغييرات سرطانى به وقوع نپيوست . با اين آزمايش آنها متوجه شدند كه مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) فعاليت عامل اونكوژن را متوقف كرده و از سرطان‌زايى آن جلوگيرى كرده است . اين آزمايش نشان مىدهد كه وجود انكوژن به احتمال زياد براى رشد سلولى و رشد تومورها ضرورى است و لذا اگر مانع فعاليت آن بشويم و به نوعى در موقع مناسب مانع پيشرفت آن گرديم تومور ديگر رشد نخواهد كرد . اين نظريه ، اساس تئورى چگونگى دخالت مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) را در متوقف كردن انواع سرطان‌ها در مراحل مختلف پيشرفت ارائه مىنمايد . دكتر ترول حتى معتقد است مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) ها مىتوانند سرعت پيشرفت سرطان را در مراحل مختلف نظير آثار روش Chemotherapy كند نمايند با اين تفاوت كه آثار مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) سمّى نيست و بدن را مسموم نمىكند و به علاوه هدفگيرى شفابخشى آن نيز خيلى دقيق‌تر است . دكتر ترول چنين مىانديشيد كه اگر قبل از اينكه بدخيمى از مواد اوليهء خود تجاوز كرده و شروع به گسترش نمايد ، يعنى قبل از آغاز مرحلهء به اصطلاح Metastasis ، مقدارى مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) از طريق خوردن خوراكىهاى غنى از اين مولكول‌ها به سلول‌هاى سرطانى وارد شود به احتمال زياد پيشرفت آن را سد مىنمايد ولى متأسفانه اگر بدخيمى از مرحلهء اوليه تجاوز كرده و گسترش يافته باشد و به عبارت ديگر متاستاز آغاز شده باشد ، شايد ديگر متوقف كردن آن از طريق خوردن خوراكىهاى غنى از مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) ميسر نباشد و ديگر خيلى دير شده باشد . محقق و دانشمند نامدار ديگرى به نام دكتر آن . كندى در دانشكدهء بهداشت دانشگاه هاروارد در يك كشف جديد مهمى دريافت كه مهاركننده‌هاى پروتئاز ( Protease inhibitors ) ها در يك كشت بافتى ، حتى روند صدمات وارده در اثر سرطان به سلول‌ها را