بجوانند و با آن آب موى سر را بشويند موجب سياهى رنگ و رشد موى سر مىشود . مقدار خوراك از تخم كنجد تا 20 گرم است كه بو داده مخلوط با عسل مىخورند تا زودتر هضم شود . روغن كنجد را اگر از كنجد پوست نگرفته بگيرند آن را « دهن الحل » نامند و خيلى لزج است ولى اگر از كنجد پوست گرفته بگيرند لزوجت آن كمتر است . ساييده يا كوبيده‌ى كنجد را بدون اينكه روغن آن را استخراج كنند « ارده » نامند . روغن كنجد از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و تر است و قدرت خواص آن تا هفت سال مىماند . خوردن آن با داروهاى مناسب بازكننده‌ى گرفتگىها و انسداد است و لينت مزاج مىدهد و مرطوب‌كننده است . براى رفع تنگى نفس و سرفه‌ى خشك و زخم ريه و تشنج خشك از خود دانه‌ى كنجد قوىتر است و از نظر رفع سوزش مجراى بول خاصيت آن نظير دانه‌ى كنجد مىباشد . در آش و سوپ مريض‌ها بعد از روغن بادام مفيدترين روغن‌هاست . قطره‌ى جوشانده آن با فلفل سفيد و مصطكى براى بازكردن انسداد گوش مفيد است و اگر با سفيده‌ى تخم‌مرغ مخلوط و ماليده شود براى تحليل ورم‌هاى سفت و ورم چشم و اگر با روغن زيتون و زرده‌ى تخم‌مرغ مخلوط شود براى رفع ورم چشم و با اسپرزه براى رفع خشونت پوست و خارش بدن و سوختگى آتش نافع است . براى اشخاص سودآورىمزاج مضر و بطئى الهضم است و معده را سست مىكند و خيلى زود به صفرا تبديل مىشود از اين نظر و براى رفع اين مضار بايد آن را با پاياز جوشانيد و با آب ليمو و امثال آن خورد . مقدار خوراك كنجد تا 8 گرم و جانشين آن از نظر خواص روغن بادام شيرين است . ارده در كتب طب سنتى با نام رهشى آمده است و آن عبارت است از كنجد پوست گرفته بريان كه نرم ساييده شده باشد و به صورت مايع درآيد و روغن آن را نگرفته باشند . از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و تر است و از نر خواص معتقدند كه براى تقويت نيروى جنسى و تقويت بدن مفيد است . اگر به‌طور غليظ خورده شود ديرهضم و ثقيل است و اشتها را از بين مىبرد . براى رفع اين عوارض آن را بايد با عسل و سركه مخلوط كرد و خورد .