منافع غذايى و درمانى گردو هر گردى گردو نمىشود گردو درختى است زيبا و سايه‌افكن كه به‌عنوان درخت زينتى نيز به كار مىرود اين درخت در مناطق معتدل دنيا رشد و پرورش مىيابد . گل‌هاى نر و ماده روى يك پايه قرار دارند . سنبله‌ى گل‌هاى نر به صورت آويخته است ولى گل‌هاى ماده‌ى آن به صورت قائم روى شاخه قرار دارند . ميوه‌ى گردو گرد و در درون آن مغز گردو در فواصل پرده‌هاى نازكى قرار گرفته است قشرى كه روى پوست چوبى مغز گردو است سبزرنگ و كمى گوشتى مىباشد . درخت گردو هنگامى كه هشت ساله مىشود شروع به ميوه دادن مىكند و بيشترين بارورى خود را در سنين پنجاه سالگى دارد . از تمام قسمت‌هاى درخت گردو استفاده‌ى طبى به عمل مىآيد . تركيبات شيميايى مغز گردو داراى چند اسيد آلى ، مقدار كمى اسانس ، اگزالات آهك و ويتامين‌هاى E , C , B , A مىباشد . همچنين مغز گردو مقدار كمى ( در حدود دوازده درصد ) ارسنيك نيز دارد . برگ درخت گردو داراى سه درصد اينوژيت ، اسيد الاجيك ، اسيد گاليك و اسانسى با بوى مخصوص و مقدارى پارافين ، تانن ، مواد چرب و املاح معدنى عناصرى مانند كلسيم ، پتاسيم ، منيزيم ، باريوم و همچنين كاروتن است . پوست گوشت‌دار ميوه‌ى سبز گردو داراى امولسيون ، قند و اسيدهاى آلى مانند اسيد سيتريك ، اسيد ماليك ، فسفات‌ها و اگزالات كلسيم است . عصاره‌ى برگ درخت گردو خاصيت ميكروب‌كشى و باكترىكشى دارد .