6 ) بادنجان پادزهر خوبى براى مسموميت‌هاى حاصل از خوردن قارچ سمى است . 7 ) خوردن بادنجان گرفتگى رگ‌ها را باز مىكند و شخص را از خطر سكته‌ى قلبى محفوظ مىدارد . 8 ) بادنجان برطرف‌كننده‌ى يبوست است . 9 ) اگر برگ‌ها و پوست سياه بادنجان را بجوشانيد ، اين جوشانده ، درمان اسهال خونى است . 10 ) جوشانده‌ى ريشه‌ى بادنجان درمان بيمارى آسم است . 11 ) بادنجان تقويت‌كننده‌ى معده است . 12 ) آب زردرنگى كه در موقع نمك زدن و گذاشتن بادنجان از آن خارج مىشود براى خشك كردن عرق دست و پا بهترين دارو است و اشخاصى كه دست و پايشان مرتبا عرق مىكند بايد دست‌وپاى خود را با آن چند بار در روز بشويند تا از شرّ اين عارضه رهايى يابند . 13 ) اگر بادنجان را بسوزانيد ، خاكستر آن را با سركه خمير كنيد و به زگيل بماليد زگيل كنده خواهد شد . 14 ) از بادنجان مىتوان به‌عنوان مسكّن براى تسكين درد استخوان شكسته و ضرب خورده استفاده كرد بدين طريق كه بايد بادنجان را در فر بگذاريد تا نيم‌پز شود . سپس آب آن را با فشار بگيريد و بعد به ميزان نصف اين مقدار آب به آن عسل يا شكر قهوه‌اى اضافه كنيد آن را هم بزنيد و بنوشيد . 15 ) با تحقيقاتى كه اخيرا روى موش‌هاى آزمايشگاهى انجام شده نتيجه گرفته‌اند كه بادنجان داراى يك ماده‌ى ضد تشنج است كه در درمان بيمارى صرع اثر بسيار خوبى دارد . بنابراين اشخاصى كه مبتلا به اين بيمارى مىباشند ، بهتر است كه از بادنجان استفاده كنند . 16 ) بادنجان با همه‌ى خواصى كه گفته شد نبايد مورد استفاده‌ى اشخاصى كه بواسير و يا درد چشم دارند قرار گيرد زيرا بيمارى آن‌ها را تشديد مىكند . اگر اين اشخاص مىخواهند بادنجان بخورند ، بهتر است آن را با گوشت و روغن زيتون و يا سركه بپزند و بخورند .