هورمون‌هاى استرس در خون هستند كه باعث انقباض رگ‌ها مىشوند . توصيه مىشود كه اگر مبتلا به بالا بودن فشارخون هستيد كرفس را امتحان كنيد و روزانه 4 تا 5 ساقه‌ى كرفس را تا يك هفته بخوريد . سپس سه هفته دست نگه داريد و پس از آن باز براى يك هفته آن را در رژيم غذايى خود وارد كنيد . به‌هرحال بايد توجّه كرد كه در خوردن كرفس اسراف نشود زيرا كرفس داراى مقدار قابل ملاحظه‌اى سديم است و هر ساقه‌ى كرفس در حدود 35 ميلىگرم سديم دارد و در بعضى اشخاص كه نسبت به سديم حساسيت دارند ممكن است باعث افزايش فشارخون شود . برگ‌هاى كرفس هم بسيار مفيد و داراى مقدار قابل ملاحظه‌اى پتاسيم ، ويتامين C و كلسيم است . بنابراين از برگ‌هاى كرفس نيز مىتوان به مقدار محدود استفاده كرد . از تخم كرفس نيز به‌عنوان ادويه استفاده مىشود و داراى مواد ارزشمندى است . در كرفس موادى وجود دارد كه به نظر مىرسد خوردن آن از گسترش سرطان جلوگيرى مىكند . در كرفس تركيبات شيميايى به نام استيلنيك ( acetylenic ) وجود دارد ، كه در تحقيقات نشان داده شده است كه رشد تومورهاى سرطانى را متوقّف مىكند . به علاوه در كرفس مقدارى اسيد فنوليك يافت مىشود كه اثر مواد شبه هورمونى به نام پروستاگلاندين را خنثى مىكند . به نظر مىرسد كه بعضى از پروستاگلاندين‌ها رشد تومورهاى سرطانى را تحريك مىكنند . توجّه : كرفس گياه ظريفى است كه براى حمايت خود از گزند آفات و حشرات بايد سلاحى داشته باشد . اين سلاح در ساختمان كرفس به صورت تركيبات شيميايى به نام سورالن ( Psoralen ) موجود است كه گياه را از گزند انواع آفات حفظ مىكند . اين تركيبات ممكن است آسيب‌هايى براى افراد مصرف‌كننده در پى داشته باشد بدين صورت كه در بعضى اشخاص مصرف ماده‌ى سورالن يا تماس آن با پوست بدن ممكن است موجب عكس العمل پوستى بدن در مقابل نور آفتاب شود و اين تأثير ممكن است آن‌قدر باشد كه حتّى توقف كوتاه مدّت در نور آفتاب نيز باعث آفتاب‌زدگى شديد شود . بنابراين اگر پس از خوردن كرفس حساسيت پوستى پيدا كرديد ناچار خوردن آن را متوقّف كنيد . به‌هرحال توصيه اين است كه در رژيم كرفس ابتدا قبل از خوردن ، ساقه‌هاى كرفس را چند بار خوب با آب بشوييد . شستن كرفس با آب ، قارچى را كه ممكن است توليد ماده‌ى سورالن كند ، تا حدود زيادى از بين مىرود .