محمد دريايى
350
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
از ريشهى كرفس قرنهاست كه در درمان آب آوردن بافتها ، بيمارى نقرس ، روماتيسم ، زياد شدن اسيد اوريك خون ، سنگ كلّيه ، يرقان ، ضعف اعصاب ، نفخ و بيمارىهاى مثانه استفاده مىشود . كرفس مدرّ ، مقّوى معده ، ضدّ اسكوربوت ، نيرودهنده ، بادشكن ، صفرابر و تببر نيز هست . سابقا از شيرهى تازهى برگهاى آن در رفع تبهاى نوبه استفاده مىشده است . ساقه و برگهاى كرفس را نبايد دور ريخت ، بلكه بايد آن را خشك كرد و براى خوشمزه كردن آش و سوپ استفاده كرد . اشخاصى كه به ورم كلّيه مبتلا هستند ، نبايد كرفس بخورند .