مصرف طولانى در مورد انسان نداشته است و در نواحى نيمه گرمسيرى و گرمسيرى كه ميوه‌ها بسيار رسيده و پرخاصيت هستند ، ساكنان آنها با مصرف اين ميوه‌ها به راحتى زندگى مىكنند » . پروفسور فويه مىنويسد : « بر اساس داده‌هاى علم آناتومى ، انسان اوليه ، ميوه‌خوار بوده است . پس به قول داروين مىتوان باور كرد كه انسان در ابتدا خوى آرامى داشته است و چنان‌كه گوستاولوبون عقيده دارد ، درنده خود نبوده است . اين مطلب كه مىگويند انسان اوليه زمان‌هاى زيادى را به شكار جانوران و ماهيگيرى مىگذرانده است ، صحيح نيست زيرا ماهيگيرى و شكار احتياج به وسايل خاصى دارد كه بيشتر آنها براى او تا آن زمان مجهول مانده بودند ، در عوض انواع و اقسام ميوه‌هاى گوارا و خوش‌طعم و سرشار از خاصيت در دسترس انسان اوليه قرار داشته است كه بدون زحمت مىتوانست از آن‌ها تناول كند . در هر صورت از مطالب فوق اين نتيجه حاصل مىشود كه گياه‌خوارى پديده‌ى نوين جهان امروز نيست بلكه با خلقت آدم رواج داشته و اساس متابوليسم طبيعى بدن او به شمار مىآمده است . همچنين پرهيز از گوشت‌خوارى در هر زمانى توسط پيشوايان اديان و مذاهب و مكتب‌ها تأكيد مىشده است و آنان همواره پيروان خود را به گياه‌خوارى توصيه مىنمودند و اين عادت پسنديده را با افزايش توانايى انسان در پيشرفت اخلاقى و توسعه‌ى فكرى بسيار نزديك مىدانسته‌اند . بعضى از سران مكتب‌ها و مذاهب مختلف كه پرهيز از گوشت‌خوارى را توصيه مىنمودند از اين قرارند : بودا ، زرتشت ، فيثاغورث ، مغان ايران ، دانشمندان هند ، كاهنان مصر ، فلاسفه‌ى يونان مانند : هومر ، سقراط ، افلاطون ، ارسطو ، پلوتارك ، اپيكور ، سنك ، پلين ، ماركورل ، ويرژيل ، زنون ، راهبان مسيحى مانند اريژن ، كريزستم ، سنت كلمان و الكساندرى ، پيشوايان بزرگ دين ، فلاسفه و عرفا و متصوفان اسلامى مانند : پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله ، حضرت على عليه السّلام ، امام صادق عليه السّلام ، ابو على سينا ، ناصرخسرو ، شيخ نجم الدين رازى ، ابو العلاء معرّى ، شيخ عطار ، مولوى ، غيبيون ، يزدانيان ، مزداسنان و همچنين دانشمندان غربى مانند باكن ، كرناور ، گاسندى ، ميلتن ، شودن برگ ، نيوتن ، پاسكال ، فنه لون ، مونتنى ، برناردن ، دوسن پير ، آنكتيل دوپرون ، تولستوى ، اديسون ، مترلينگ ، كارپانتر و . . . .