خوراك طبيعى انسان اگر نگاهى به طبيعت بياندازيم خواهيم ديد كه اين كيمياگر زبردست ، خوراك همه‌ى موجودات روى زمين را با دانش دقيق و تناسب علمى ، مطابق با بدن هريك آماده كرده و در اختيار آنان قرار مىدهد . به‌طورى كه ما را وادار مىكند در برابر اسرار آن سر تعظيم و تمكين فرود آوريم . همچنان‌كه يك گياه در مرداب مىرويد و ديگرى در بيابان ، ساختمان دندان يك جانور براى علفخوارى و ديگرى براى گوشت‌خوارى آفريده شده است يعنى هر يك از موجودات زنده به فراخور احتياجات خود سازگارى بدنى پيدا كرده‌اند . پس اگر به طور مثال نى مرداب را در بيابان بكاريم خشك مىشود يا اگر به يك جانور ميوه‌خوار گوشت بخورانيم باعث ناراحتى و حتّى مرگ او مىشود . انسان هم موجودى است كه ساختمان بدن او بر طبق قوانين طبيعى و متناسب با نيازهاى او سازمان يافته است و در حقيقت ساختمان بدن انسان بيشترين نزديكى را با ساختمان بدن ميمون‌هاى ميوه‌خوار دارد و حتى با آنكه اين جانوران دندان‌هاى كلبى بلندترى نسبت به انسان دارند باز هم از ميوه‌ها و گياهان استفاده مىكنند پس به طريق اولى نيازهاى طبيعى بدن انسان نيز با گياه‌خوارى تناسب بيشترى خواهد داشت . در واقع اگر قرار بود انسان گوشت‌خوار باشد بايد نحوه‌ى به دست آوردن خوراك نيز در او به جانوران گوشت‌خوار شباهت مىداشت يعنى خام‌خوارى ولى راهكارهايى كه امروزه براى پخت و مطبوع كردن طعم گوشت به كار مىرود به همان اندازه‌ى مصرف نمودن آن به صورت خام ضرر دارد . در مقابل ؛ استفاده از ميوه‌هايى كه در معرض نور زندگىبخش خورشيد رشد كرده و پرورش يافته‌اند و خاصيت‌هاى بىشمارى دارند كه با دستگاه گوارش انسان نيز به خوبى سازگار است ، بسيار مفيد مىنمايد . در حقيقت اين مطلب كه انسان مىتواند از همه نوع خوراكى استفاده كند تا حدودى نادرست است زيرا موجب شده است كه انسان در انتخاب گوشت در رژيم غذايى خود افراط كند و در نهايت ضرر و زيان بسيارى به بدن خود برساند . كووييه يكى از متخصصان علم آناتومى ( تشريح ) در اين مورد مىنويسد : « خوراك