ايوب حسن و زيبايى خاصى وجود داشت . ايوب كف دستى از آن برگرفت و كاشت و از آن گياهى به نام عدس روييد كه شما آن را نخود ناميده‌ايد . عدس يكى از حبوبات است كه از زمان‌هاى قديم در اكثر نقاط دنيا كشت شده است . گياه شناسان عقيده دارند كه عدس حتى از دوران قبل از تاريخ نيز وجود داشته است عدس از نظر مقدار پروتئين بسيار غنى است و در بين گياهان فقط لوبياى سويا بيشتر از عدس پروتئين دارد يعنى از لحاظ پروتئين در مقام دوم قرار دارد . عدس گياهى است يك ساله كه ارتفاع آن بيش از سى سانتىمتر نيست برگ‌هاى آن داراى شش تا چهارده برگچه است كه در انتهاى آن پيچك قرار دارد . گل‌هاى عدس سفيد و داراى رگه‌هايى به رنگ بنفش است ميوه‌ى آن غلاف كوچكى است كه معمولا در هر غلاف يك تا سه عدس وجود دارد . عدس دو نوع است : 1 ) عدس رسمى كه دانه‌ى آن گرد و نسبتا درشت و رنگ آن سبز مايل به زرد است . 2 ) عدس ريز يا عدس قرمز كه دانه‌هاى آن ريز و به رنگ قرمز يا نارنجى مىباشد . * تركيبات شيميايى عدس منبع غنى پروتئين و ويتامين‌هاى گروه B مىباشد . مواد موجود در صد گرم عدس به قرار زير است : ضمنا عدس داراى مقدارى مس و منگنز هم مىباشد .