بلندى درخت سيب تا ده متر و قطر تنه‌اش گاهى به دو متر مىرسد . عده‌اى عقيده دارند كه سيب از ابتداى خلقت بشر وجود داشته است . روميان و يونانيان از ميوه و برگ آن در درمان بيمارىها استفاده مىكردند . سيب انواع مختلفى دارد . نوع وحشى آن كوچك و پرورش يافته‌ى آن درشت و آبدار مىباشند . سيب ممكن است ترش و يا شيرين باشد . درخت سيب در مناطق كوهستانى و معتدل به خوبى رشد مىكند . مردم امريكاى شمالى اين ميوه را بسيار دوست دارند و جالب است بدانيد كه فقط استان واشنگتن ساليانه سى و سه ميليون جعبه سيب توليد مىكند و هنوز در واشنگتن درخت سيبى وجود دارد كه در سال 1827 ميلادى تخم آن كاشته شده است . در زمان‌هاى قديم سيب را براى درمان نقرس و بيمارىهاى اعصاب مصرف مىكردند . سيب داراى ويتامين‌ها و مواد مغذى زيادى است و بىمناسبت نيست كه يك ضرب المثل انگليسى مىگويد كه خوردن يك سيب در روز شما را از رفتن نزد دكتر بىنياز مىكند . موادى كه در يك سيب متوسط وجود دارد به شرح زير است : در برگ‌هاى درخت سيب يك ماده‌ى ضد باكترى به نام فلوريتين وجود دارد . قبلا يادآور شديم كه ويتامين‌هاى موجود در سيب بيشتر در پوست سيب و زير پوست آن قرار دارند . بنابراين آن‌هايى كه مىتوانند پوست سيب را هضم كنند ، بهتر است كه آن را با پوست ميل كنند اگر مىخواهيد پوست آن را بكنيد بهتر است كه سيب را خيلى نازك پوست بكنيد .