محمد دريايى
229
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
نيز كسانى كه دچار سرماخوردگى و رطوبت بدن و عرق دست و پا مىشوند ، اگر سه روز رژيم سيب بگيرند و غير از سيب غذاى ديگرى ميل نكنند و به همراه آن چاى سبز كمرنگ ميل نمايند به راحتى درمان خواهند شد زيرا ، سيب بهترين دارو و مناسبترين غذا براى بيماران مبتلا به زكام و سرماخوردگى است . دكتر لئونس كارليه در مورد خواص درمانى سيب مىنويسد : « سيب دهان را ضدّ عفونى مىكند . اسيد اوريك و ديگر سموم جمع شده در بدن را حل كرده و غدد بزاقى دهان و ترشحى معده را تقويت مىكند . به همين جهت مصرف آن براى اشخاص كمتحرّك بسيار مفيد است » . هركس صبح ناشتا يك عدد سيب بخورد بهترين داروى تصفيهى خون را مصرف كرده است و براى معالجهى تورم ريهها و رودهها و دردهايى كه منشاء روماتيسمى دارند بايد جوشاندهى سيب و شيرينبيان مصرف شود . براى تهيّهى اين جوشانده بايد دو يا سه عدد سيب را قطعهقطعه كنيد و با پوست يك ربع ساعت در يك ليتر آب داغ بجوشانيد و يك قاشق مرباخورى شيرينبيان ( Reglisse ) هم به آن اضافه كنيد و سپس ميل نماييد . همچنين براى درمان دردهاى قولنج ( كليت ) بايد هر روز به مقدار زيادى جوشاندهى سيب را كه به شرح زير تهيّه كردهايد ، مصرف نماييد : يك سيب را با پوست ، چهار قسمت كنيد و نيم ليتر آب داغ روى آن بريزيد و دو ساعت بگذاريد دم بكشد ، سپس آن را با كمى عسل طبيعى شيرين كرده و مصرف نماييد . براى رفع بدبويى دهان نيز مىتوان يك ربع ساعت جعفرى جويده و تفالههاى آن را بيرون اندازيد يا يك سيب درختى را خوب جويده و ميل نماييد . افزون بر اينها دمكردهى شكوفهى درخت سيب به مقدار 30 گرم در يك ليتر آب ، انواع سرفه را آرام مىكند و در اين مورد شكوفهى تازه و خشك شدهى سيب يكسان عمل مىكند . دم كردهى پوست درخت سيب بهعنوان تببر و در موارد تبهاى نوبه ، تب مالاريا و تبهاى صفراوى تجويز شده است . دكتر لكلرك معتقد است : سيب به سبب وجود مازو و املاح پتاسيم و اسيدهاى آمينه از تشكيل اسيد اوريك در بدن جلوگيرى مىكند و از ازدياد گلبولهاى سفيد خون جلوگيرى كرده و بدين ترتيب از ايجاد اسيد اوريك حاصل از تجزيهى گلبولهاى سفيد اضافى هم ممانعت به عمل مىآورد .