محمد دريايى
230
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
دكتر گيلورد هاوزر مىگويد : پزشك جوانى مبتلا به يرقان شده بود و از خوردن هر غذايى اكراه داشت . تا اينكه روزى يك تكه سيب قرمز را به دهان گذاشت و اين رژيم را ادامه داد تا بهبود يافت . مرحوم دكتر غياث الدين جزايرى معتقد بود : « هركس سيب را با پوست بخورد از يبوست و تنبلى روده و كبد نجات خواهد يافت . اگر يك تكه سيب را روى محل گزيدگى نيش عقرب يا زنبور بماليد به درمان فورى آن كمك مؤثرى مىكند » . همچنين محققان دانشگاه ييل به اين نتيجه رسيدهاند كه بوييدن عطر سيبهايى با گونههاى مختلف در كاهش فشار خون تأثير مثبت داشته و آرامبخش است . محققان ميوه درمانى مىگويند : مصرف سيب كلسترول را در خانمها بيشتر از آقايان كاهش مىدهد . سيب مقوّى مغز است و بههمينجهت مصرف آن براى افرادى كه كارهاى فكرى مىكنند بسيار مفيد است . به علاوه تحقيقات جديد نشان مىدهد : مصرف سيب با پوست خاصيّت ضدّ سرطانى دارد و هركس هر روز ناشتا يك عدد سيب ميل كند بيمارى و پيرى را از خود دور ساخته است . جالب است بدانيد در كشور نيوزلند هنگامى كه بانوان به ششمين ماه باردارى خود وارد مىشوند مصرف ميوهجات بهويژه سيب را در رأس برنامههاى غذايى خود قرار مىدهند و معتقدند با اين رژيم داراى فرزندان زيبا خواهند شد كه واقعا از نظر علمى نيز به اثبات رسيده است . در قديم در فرانسه سيب را با روغن حيوانى يا روغن نباتى مخلوط مىكردند و روى زخم و جراحات مختلف قرار مىدادند و كلمهى پماد Pomade از كلمهى Pome به معنى سيب گرفته شده است . بيماران كبدى و كسانى كه دچار بيمارى ديابت هستند با مصرف سيب مىتوانند بهبود يافته و درمان شوند اما بايد توجّه داشت كه خوردن دانههاى سيب به مقدار زياد سمّى است . محققان دانشگاه كونك تى كت اعلام كردهاند : خوراندن عصارهى سيب به كودكان 13 تا 31 ماهه كه دچار اسهال مزمن هستند ممنوع است و دربارهى خوراندن سيب به نوزادان بايد با پزشك مشورت شود . [ شايان ذكر است كه سيب قرمز قابض و سيب زرد مليّن است ] . سيب مقدار قابل ملاحظهاى فيبر دارد كه از هر دو نوع قابل حل و غير قابل حل در آب