در تورات نيز از انجير به نيكويى ياد شده و بوداييان آن را ميوه‌اى مقدس به شمار مىآورند و معتقدند كه بودا در زير درخت انجير به معرفت الهى دست يافت . گفته‌اند افلاطون به قدرى انجير دوست داشت كه بعضى مردم ، انجير را دوست فيلسوفان نام نهاده‌اند . جالينوس حكيم نيز رژيمى مخصوص از انجير را براى پهلوانان منظور مىداشته است . مرحوم دكتر غياث الدين جزايرى مىنويسد : « خوردن انجير لثه‌ها را محكم كرده و تورم آن‌ها را از بين مىبرد و اگر كمى از شيرابه‌ى انجير را در دندان يا حفره‌ى دندان فاسد شده بگذارند در كاهش درد آن بسيار مؤثر است » . اگر انجير را سوزانده و با كمى گليسيرين مخلوط كنيد و دندان‌هاى خود را با آن بشوييد ، آن‌ها را سفيد و محكم مىسازد . شهيد دكتر پاك‌نژاد مىگويد : « مقدار كلسيم و فسفر موجود در انجير و مقوّى بودنش سبب روياندن استخوان‌ها و رشد كودكان مىشود و برخى پزشكان مىگويند چه خوب است به جاى كلسيم‌هاى تزريقى تعدادى انجير در آب انداخته و صبح ناشتا ميل كنند » . دكتر رجحان مىنويسد : « چون برگ خشك انجير را ساييده با سركه آميخته و بر پوست بمالند زبرى و خشونت پوست را بر طرف مىكند . ماليدن آب آن بر سر از ريختن موى سر جلوگيرى مىكند » . براى درمان يبوست با انجير مىتوانيد از انجير خيسانده شده در آب يا شير يا روغن زيتون استفاده كنيد . خوردن انجير به صورت خشك ، دم كرده‌ى برگ درخت آن علاوه بر درمان بيمارىهاى فوق‌الذكر براى رفع بيمارىهايى نظير تب ، آسم ، كورك ، دمل ، ذات الجنب ، سوءهاضمه ، استسقا ، ضعف اعصاب ، ضعف جنسى ، و درد پشت مفيد است . لئونس كارليه مىنويسد : « دمكرده‌ى برگ‌هاى درخت انجير به مقدار 25 تا 30 گرم در يك ليتر آب براى معالجه‌ى سرفه مفيد است . ميخچه و زگيل پا را نيز مىتوانيد با انجير معالجه كنيد به اين صورت كه شيرابه‌ى انجير را كه از انتهاى بريده شده‌ى يك انجير نارس بيرون مىآيد بر روى زگيل يا ميخچه‌ى مورد نظر بگذاريد ، به كلى رفع خواهد شد . براى رفع لاغرى هم مصرف انجير و انيسون نافع است » . خوردن انجير براى دفع سم مار و عقرب مفيد است و در همان شب اول مضرات سموم را از بدن