شخص گزيده شده دفع مىكند و كبد را تقويت كرده و ورم طحال را نيز فرو مىنشاند . يك ماده‌ى ضدّ سرطان در انجير وجود دارد كه بر طبق آزمايشات براى مبارزه با پيشرفت سرطان بسيار مفيد است . همچنين يك نوع آنزيم به نام فيسين ( Ficin ) در انجير كشف نموده‌اند كه در هضم غذا مفيد است . خوردن انجير براى افراد مبتلا به اختلالات معده و روده ، اضافه وزن و كبدهاى ضعيف زيان‌آور است و افراط در مصرف آن براى معده و چشم مضر است ، مصلح و خنثىكننده‌ى آن كرفس مىباشد . انجير را مىتوان با گردو مصرف نمود . تاريخچه‌ى درخت انجير و خواص طبى آن درخت انجير از زمان‌هاى بسيار قديم وجود داشته و از آن استفاده‌ى زياد شده است . در تورات از اين درخت نامبرده شده و اشعياى نبى ، يكى از انبياى بنى اسرائيل ، حزقيا ، پادشاه آن زمان را در حدود هفتصد سال قبل از ميلاد با انجير مداوا كرد . درخت انجير ، بومى آسياى غربى و كشورهاى مديترانه است و از آنجا به عربستان ، سوريه و فلسطين برده شده است . درخت انجير در نزد يونانيان مقدس و محترم بوده ، به‌طورى كه صادرات آن ممنوع اعلام شده بود . شاعران و نويسندگان يونانى مانند هومر ، هرودوت و افلاطون در نوشته‌ها و اشعار خود آن را ستوده‌اند . در اوايل قرن هجدهم ، انجير به وسيله‌ى ميسيونرهاى مذهبى اسپانيايى به كاليفرنيا برده شد و امروزه به مقدار زياد در اين ايالت و ايالات جنوبى امريكا كشت مىشود . حدود هشتاد و پنج درصد از محصول انجير به صورت خشك به بازار عرضه مىشود ، زيرا انجير رسيده زود خراب مىشود . انجير درختى است با برگ‌هاى بزرگ و پنجه‌اى به رنگ سبز خاكسترى كه بلندى آن تا شش متر مىرسد و چون در مقابل سرماى شديد مقاومت ندارد ، بنابراين در مناطق معتدل و گرمسير كشت مىشود . درخت انجير معمولا از سال چهارم شروع به ميوه دادن مىكند و تا سن بيست سالگى ميوه مىدهد .