امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « كسى كه هفت دانه خرماى عجوه ( يك نوع خرماى عالى و مرغوب كه در مدينه عمل مىآيد ) را هنگام خواب ميل كند ، كرم‌هاى دستگاه گوارش او كشته مىشوند » . هم‌چنين از آن حضرت است كه : « بهترين نوع خرما « برنى » ( معرب « برنيك » فارسى ؛ نوعى از بهترين انواع خرما ) است كه مرض را از بين مىبرد و مرضى در آن نيست . خستگى را بر طرف مىكند و بلغم را نابود مىسازد » . در آيات متعددى از قرآن كريم نيز سخن از نخل و خرما به ميان آمده است . فرزندان آدم اين ميوه‌ى هزار خاصيّت را مدّتها قبل از ميلاد مسيح مىشناختند و در تورات به كرّات از آن سخن به ميان آمده است و حضرت داوود از شخص صادق و راستگو به درخت خرما تشبيه كرده است . و اين همان درختى است كه حضرت مسيح عليه السّلام در زير سايه‌ى آن متولّد شد و خداوند به حضرت مريم امر فرمود تا از ميوه‌اش تناول نمايد . على بن موسى الرضا عليه السّلام نيز با اين دستور طبى خود به علاج يكى ديگر از بيمارىهاى بشر پرداختند كه دانش نوين با نگاهى تحسين‌آميز به تأييد آن پرداخته است . محققين علّت تأييد خرما در رفع بوى بد دهان را وجود كلر و گوگرد فراوان آن مىدانند . خرما داراى مقدار قابل ملاحظه‌اى آسپيرين طبيعى است . مليّن بوده و جزء داروهاى گياهى لينت‌بخش سينه‌اى مىباشد . خرماى خشك براى جلوگيرى از برخى سرطان‌ها ، از جمله سرطان لوزالمعده مفيد است . در خرما مقدار قابل ملاحظه‌اى پتاسيم وجود دارد و در هريك صد گرم خرما بدون هسته‌ى آن در حدود 640 گرم پتاسيم وجود دارد . در خرما ماده‌اى وجود دارد كه در اشخاص مبتلا به آلرژى ايجاد سردرد مىكند . مصرف گوشت و هسته‌ى خرما ( به صورت پودر ) ، علاوه بر خواص درمانى فوق‌الذكر بيمارىهايى نظير كمردرد ، ضعف شنوايى و بينايى ، اسهال مزمن ، سياتيك ، ضعف كلّيه و . . . را مداوا مىكند . نويسنده‌ى كتاب تقويم الابدان ، خرما را براى افراد كم‌خون و ضعيف مفيد مىداند و مىنويسد : « اگر شيره‌ى خرما را با شيره‌ى انگور و مغز گردو مخلوط كرده و هر روز يك قاشق غذاخورى ناشتا به زن نازا بدهيد بارورى او حتمى مىشود زيرا خرما داراى مواد تحريك كننده‌ى هورمون‌هاى جنسى است . به علاوه در خرما موادى وجود دارد كه انقباضات رحم را به خصوص در هنگام زايمان افزايش مىدهد . اين ماده شبيه اكسى توسين ( Oxytocin ) است . و