محمد دريايى
127
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
انگور و مركبات مخصوصا ليموترش و ليموشيرين ، عوامل اكسيدكنندهى عناصر حياتى سلولها را خنثى كرده ، آنها را از محيط سلولى خارج مىسازد . يكى از خواص شفابخشى « عسل » تقويتكنندهى خواص ديگر داروها اعم از شيميايى يا گياهى مىباشد . امروزه در طب سنتى و گياهى عسل به دليل خواص و طعم استثنايى خود از اهميت بسزايى برخوردار است و مىتواند به تنهايى يا همراه با ساير گياهان دارويى مورد استفاده قرار گيرد . « عسل طبيعى » محصول عصارهى حياتى گل و گياه به اضافهى شهد حاصل از فرايندهاى انجام گرفته توسط زنبور عسل مىباشد . عسل برگرفته از شكوفه و گلهاى مركبات مانند بهارنارنج ، ليموترش و ليموشيرين ، براى سيستم عصبى مفيد بوده ، قلب و كبد را سود مىبخشد . « عسل » به اعتبار جايگاه مكانى داراى انواع گوناگونى است : عسل استراليايى ، عسل مكزيكى ، عسل لهستانى ، عسل روسى ، عسل آمريكايى ، عسل حجازى ( مناطق كوهستانى و مرتفع ) ، عسل آسيايى ، عسل عراقى ، عسل سبلانى ، عسل برگرفته از كوههاى البرز ( منطقهى لار ) ، عسل دماوند ، عسل مازندران ، عسل جهرم ( برگرفته از شكوفههاى نخل و مركبات ) ، عسل منطقهى فارس و خراسان و اصفهان و مناطق كوهستانى كهكيلويه و بويراحمد . خلاصه اينكه « عسل » هريك از مناطق ياد شده آثار اكتسابى شگرفى در بهبود بخشيدن به عوارض بيمارىها را دربردارد .