الملاء : زكام ( تاج / 505 ) ، ( تاج / 571 ) ، ( قانون / ج 1 / 139 ) الملاغم : گرداگرد بيرون دهان ( تاج / 551 ) ، گرداگرد بيرون دهن ( السّامى / 182 ) الملاقى : بعضى گويند كه گوشت فرج ( قانون / ج 3 / 1804 ) ، سر زهدان ( قانون / ج 3 / 1804 ) الملّة : گرمى تب ( تاج / 571 ) الملتحى : ريش‌آور ( السّامى / 208 ) الملح الهندىّ : نمك هندى ( البلغة / 135 ) الملحاء و الئبج : ميان پشت ( السّامى / 78 ) الملحاء : ميان پشت ( تاج / 505 ) ، ( تكملة / 590 ) الملخاة ، المبخرة : دارودان ( تكملة / 691 ) الملدة : دارودان ( قانون / ج 1 / 530 ) ، ( دستور / 543 ) الملطاء : شكستگى سر كه از استخوان بگذرد ( قانون / ج 1 / 79 ) الملطاة : آن شجه كه بدان پوست تنك رسد كه زبر استخوان سر بود ( تكملة / 690 ) ، سرشكستگى كه ميان وى و ميان استخوان سر پوستك تنك مانده باشد ( تاج / 572 ) ، شكستگى سر كه از استخوان بگذرد ( قانون / ج 1 / 32 ) الملطاط : شكستگى سر كه به مغز رسد ( قانون / ج 2 / 945 ) الملطى : سرشكستگى كه ميان وى و ميان استخوان سر پوستك تنك مانده باشد ( تاج / 578 ) ، شكستگى سر كه از استخوان بگذرد ( قانون / ج 3 / 1837 ) ملعقة : كفچهء دارو ، كفچهء داروخواره ، كفچهء خوان ، كفچهء خرد ( مقدّمة / 143 ) الملقوحة : بچه اندر شكم ( تكملة / 690 ) الملمع : هر آبستن كه سر پستانش سياه شود ( قانون / ج 2 / 1007 ) ملمول : ميل ( دستور / 534 ) ، ميل ، سرمه ( مقدّمة / 155 ) الملواح : دارويى بود كه از شام آرند ( قانون / ج 1 / 399 ) المليص : بچه‌اى كه به حيلت افكنده باشند ( قانون / ج 2 / 882 ) المليلة : تب گرم ( تكملة / 45 ) ، ( البلغة / 148 ) ، ( السّامى / 92 ) ، تب گرم و حرارتى كه در تن ظاهر شود ( تاج / 572 ) ، بقيت طعام كه در شكم بماند ( قانون / ج 3 / 1416 ) المماسّة : مجامعت كردن ( قانون / ج 2 / 799 ) الممثون : آن كه از مثانه همى نالد ( قانون / ج 3 / 1667 ) ، آن كه بول نتواند داشتن ( تكملة / 663 )