وجيهه پناهى

186

اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى )

الممخاط : ريم‌ناك ( تكملة / 634 ) الممراض : بيمار گن ( قانون / ج 2 / 906 ) الممراض ، المسقام : بيمار غنج ( تكملة / 633 ) الممسوح : ذكر از بن بريده ( تكملة / 606 ) ممسوحة : بازو اندك گوشت ( السّامى / 45 ) الممسوس : ديوانه ( قانون / ج 2 / 804 ) الممصل : زنى كه فرزند خرد بيفكند ( قانون / ج 3 / 1349 ) المنّ : ترنگبين ( البلغة / 135 ) ، ( المرقاة / 46 ) المناجيف : آنان كه به جماع مايل نباشند ( قانون / ج 3 / 1157 ) المناخر : سولاخ‌هاى بينى ( قانون / ج 2 / 606 ) المناخير : سولاخ‌هاى بينى ( قانون / ج 2 / 689 ) المناضيك : مردانى كه زكام دارند ( قانون / ج 3 / 1288 ) المناطق : كمرها ( قانون / ج 3 / 1208 ) المناكب : دوش‌ها ( قانون / ج 1 / 186 ) المناهزة : به بلوغ نزديك شدن كودك ( قانون / ج 2 / 737 ) المنبت : [ دارو ] كه گوشت بروياند ( المرقاة / 47 ) منّة : خون دهان ( مقدّمة / 171 ) المنّة : نيرو ( قانون / ج 3 / 1600 ) منتاش : خارچينه ( مقدّمة / 155 ) المنتجة : كون ( قانون / ج 1 / 330 ) المنتحة : سولاخ مقعد ( قانون / ج 1 / 377 ) المنحر : آنجا كه گردن‌بند بر او بود از سينه ( تكملة / 624 ) المنخر و المنخور : سوراخ بينى ( السّامى / 67 ) المنخر : سوراخ بينى ( المرقاة / 9 ) ، ( دستور / 521 ) ، ( مقدّمة / 181 ) ، ( البلغة / 20 ) ، سولاخ بينى ( قانون / ج 2 / 596 ) المنخع : بندگاه سر گردن از درون ( قانون / ج 2 / 986 ) منزع : نيش پزشك ، نيشتر رگ‌زن ، نيشتر پزشك ستور ( مقدّمة / 316 ) ، نيشتر بيطار ( قانون / ج 2 / 987 )