( ص ) را سرمشق نيكو معرفى كرده است ( احزاب / 21 ) . اسلام با الگوسازى كام تشنگان را با زمزم گواراى خويش سيراب‌ساخته و با هدايت فرد در اين مسير از پراكندگى شخصيت باز داشته است . از سويى ديگر با طرح حقوق فرزندان بسترى مناسب براى همانندسازى فرزندان با الگوهاى سالم ( والدين ) فراهم كرده است . اسلام و خود شكوفايى : كارل راجرز و مزلو دو روانشناس آمريكايى ، بهداشت روانى را به خود شكوفايى تشبيه كرده‌اند . ( مزلو ، انگيزش و شخصيت ص 211 - 249 ) عناصرى مانند اعتماد به نفس ، تقويت اراده و مهار نفس ، شكوفايى را به وجود مىآورد . در سايه توكل و ايمان عميق مذهبى ، انسان احساس مىكند كه ديگر تنها نيست ، بلكه هميشه خدا را در كنار خود مىبيند ، بر اين اساس امام على ( ع ) درباره مؤمن مىفرمايد : " روح شخص با ايمان از سنگ خارا شكست‌ناپذيرتر است " . ( نهج البلاغه ، فيض الاسلام ، قصار 325 ) در اعتماد به نفسى كه دين تبيين مىكند ، هرگز احساس شكست و ناكامى نيست ؛ زيرا شخص مىداند به منبعى تكيه و اعتماد كرده است كه داراى ويژگىهاى زير است : 1 - قدرت مطلقه است ، هيچ محدوديتى ندارد و ما فوق همه قدرت‌ها است ، 2 - خيرخواه انسان است ، 3 - در همه جا و همه حال با انسان است ، سخن انسان را مىشنود ، از درد و رنج او آگاه است و از رگ گردن به آدمى نزديك‌تر است ، 4 - به دعوت انسان پاسخ مثبت مىدهد ، 5 - از خطاهاى انسان در مىگذرد ، 6 - آنچه از او مىرسد خير است ، ( حتى اگر در ظاهر براى انسان نامطلوب باشد ) اسلام و عشق‌ورزى : يكى از شاخصه‌هاى بهداشت روانى ، كه جاهودا ، مزلو ، و نتيز بدان پرداخته‌اند ، توانايى هم‌جوشى ، دوستى و عشق‌ورزى به ديگران است . اسلام با برافراختن شعله عشق به مردم و تقويت بعد عاطفى ، بر اين موضوع تاكيد ورزيده است . تولى كه از فروع دين به‌شمار مىآيد ، بذر دوستى با مومنان را در دلها مىكارد و امام صادق ( ع ) مىفرمايد : دو مومن هرگز باهم ديدار نمىكنند مگر اينكه آن بهتر است كه برادرش را بيش تر دوست داشته باشد . ( رى شهرى ، ج 2 ص 232 )