( قرآن هر جانورى را ( دابهء ) يعنى حيوان مىنامد . و منظور ما از حيوانات در اينجا مطلق جانداران است كه شامل پرندگان و حشرات و ماهىها و غيره همه مىشود ) . حيوان آزمايشگاهى : با كشف روزافزون مواد شيميايى و داروهاى جديد ، بررسى فاكتورهاى خطر و آثار سوء ناشى از مصرف آنها در انسان نيز مطرح مىگردد . به منظور شناسايى و ارزيابى اين خطرات و عوارض حاصله استفاده از حيوانات آزمايشگاهى يك امر متداول و مفيد بوده است . در تحقيقات آزمايشگاهى ، فاكتورهايى در جهت انتخاب گونه حيوان مورد استفاده مؤثر مىباشند از جمله : استاندارد بودن گونه و نژاد ، سهولت شرايط نگهدارى حيوان ، سيستم بيوشيميايى يا ساير جنبه‌هاى مورد نظر ، آناتومى يا خصوصيات بدنى حيوان مورد مطالعه ، دوره زندگى و سيكل توليد مثل ، حضور يا عدم حضور سيستم‌هاى پاسخ فيزيولوژيك مشابه در انسان موش آزمايشگاهى ( Mice ) و موش صحرايى ( Rat ) استانداردترين حيوانات براى اين تحقيقات آزمايشگاهى مىباشند . خرگوش و خوكچه هندى و . . . در رده‌هاى بعدى قرار دارند . استانداردهاى مربوط به حيوان : گونه و نژاد يكسان . سن : سن موشهاى تحت آزمايش از حدود 10 تا 15 هفته مىباشد ، چون در اين زمان اثر هورمونهاى جنسى برسميت داروها ناچيز مىباشد . وزن : اختلاف وزن حيوانات در يك آزمايش حد اكثر 10 + - % است . اصول نگهدارى حيوان : اتاق حيوان : اتاقهاى معمول بايستى قابليت انطباق بر گونه‌هاى ديگر داشته باشند . بعضى شرايط محيطى از قبيل ديوار ، سقف ، رطوبت و . . . در مراجع مورد نظر ذكر شده است . قفس : قفس موش مىتواند فلزى از جنس استيل زنگ‌نزن يا فلز گالوانيزه بوده و يا اينكه پلاستيكى مات و يا روشن باشد . قفس‌هاى استيل به لحاظ صاف بودن ، طول عمر بيشتر ، سهولت تميز كردن و عدم تأثير ادرار حيوان بر ديواره داخلى بر قفس‌هاى گالوانيزه و پلاستيكى ارجحيت دارند . آب آشاميدنى : آب آشاميدنى حيوان مىتواند خالص‌سازى شده و يا محتوى مواد افزودنى ديگر باشد . ليكن در