شرايط عادى مىتوان از آب معمولى استفاده كرد و براى جلوگيرى از رشد باكترى به آن اسيد يا كلر اضافه كرد ، ظروف آب‌خورى حد اقل هفته‌اى يك بار تميز شود تا از رشد ميكروارگانيسمها در آن جلوگيرى شود . تهويه ( Ventilation ) : تهويه اتاق نگهدارى براى سلامتى حيوان اساسى است . تعداد موشهاى نگهدارى شده در قفسها ، نوع قفسهاى مورد استفاده ، فاصله زمانى تميز كردن قفسها ، تأثير هواى نفوذى به اتاق و استفاده از جريان هوا ، كيفيت و ميزان تهويه را تحت تأثير قرار مىدهند . به منظور حذف غبار و آلودگيهاى ميكروبى و شيميايى بهتر است هواى ورودى از فيلتر عبور داده شود . حرارت و رطوبت : يك محدوده درجه حرارت و رطوبت طبيعى براى رشد موشها مناسب است . يك درجه حرارت متعادل ، درجه حرارت اتاق ( 24 - 18 درجه ) و يك رطوبت نسبى متعادل ( 50 % ) در تحقيقات در نظر گرفته مىشود . با اين وجود به دليل عدم توانايى كافى حيوان براى افزايش حجم تنفس در محيط گرم نبايستى تغييرات روزانه درجه حرارت و رطوبت نسبى به ترتيب بيش از 12 % و 5 % باشد . مواد شيميايى : بطور كلى عوامل شيميايى همچون روغنهاى فرار ، اسپرىهاى ضدعفونىكننده و حتى خوش‌بوكننده‌ها نبايستى در اتاق حيوان استفاده شود . روشنائى : ( Illumination ) به نظر مىرسد كه نور بر توليد مثل موشها تأثير اندكى دارد . اما از طرفى احتمالا بر روى رفتار ، فعاليت غده آدرنال و بعضى فعاليتهاى فيزيولوژيك آن مؤثر مىباشد . به‌هرحال بهتر است كه از روش تشكيل روشنايى - تاريكى ( 12 : 12 ) استفاده شده و از تغييرات آن جلوگيرى به عمل آيد . سروصدا : ( Noise ) بسته به شدت و فركانس صدا ، مىتواند ايجاد مزاحمت نمايد و چنانچه تغيير شرايط محيط همراه با سروصدا باشد ، بر پاسخ‌هاى حيوان تأثير خواهد گذاشت . بهتر است حتىالامكان محيط عارى از صداهايى مثل زنگ تلفن و صداى وسايل الكتريكى و ماشين باشد . غذا : تغذيه كافى و مناسب يك فاكتور مهم محيطى است كه مىتواند وضعيت سلامتى حيوان و پاسخ آن به آزمايشات را تحت تأثير قرار بدهد . معمولا غذاى موش به صورت فشرده و قطعه‌قطعه تهيه مىشود كه مواد