نتيجه‌گيرى : همان‌طورى كه در بسيارى از آيات قرآن كريم ديده مىشود ، شارع حكيم براى زندگى سعادتمند انسان روش‌هايى را در نظر مىگيرد كه انسان در صورت به كار بستن آن دستورات ، از زندگى شيرين و سعادتمند و حيات طيبه دنيوى بهره‌مند خواهد شد . علاوه بر آن ، خداوند حكيم در جهان آخرت انسان را به بهره‌مندى از اجر اخروى و پاداش نيكو بشارت مىدهد . اگر در قرآن كريم امر به عملى و نهى از عمل ديگرى شده است قطعا و بدون ترديد براى آن دلائل منطقى زيادى وجود دارد . ممكن است بشر با استفاده از برخى از ابزارها مانند علم ، بتواند پاسخى درخور قانع نمودن عقل خود برايش بيابد و ممكن است كه با اين قبيل ابزارها نتواند از عهده يافتن پاسخ برآيد . در هر صورت ، علت اصلى امر و نهى هر عملى به علم مطلق شارع حكيم برمىگردد كه علم نسبى و موجز انسان براى درك آن كافى نمىباشد . آنچه در اين مقال آمد ، تنها اندكى از دانشى است كه تاكنون بشر توانسته است براى علت حرمت از يكى از دستورات الهى پيدا كند . مطمئنا