احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

991

دائرة المعارف گياه درمانى ايران

توليد مىشوند كه وقتى فرد دچار يبوست است همه‌ى آن‌ها جذب خون شده و اثر سمى آن‌ها در كبد خنثى مىگردد و باعث رنج و خستگى كبد مىشود و اين فشارى كه به كبد مىآيد ، در نتيجه كبد را خسته كرده و در سالخوردگى به نارسايى كبد مىانجامد . پيرى زودرس : پير شدن به سبب انحطاط و تباهى سلول‌ها است . بدن از ميليون‌ها سلول تشكيل شده است كه هركدام از آن‌ها حدود دو سال يا كمتر عمر مىكنند . اما قبل از اينكه سلول بميرد نظير خودش را توليد مىكند . حتما اين سؤال پيش مىآيد كه پس چرا ما مثل 10 سال پيش به نظر نمىرسيم ؟ جواب : زيرا در اين توليد مثل‌هاى پياپى سلول‌ها تغيير مىكنند ، آن‌ها اساسا سلول‌هايى پيرتر و بدتر از ما قبل خود را به وجود مىآورند و كم‌كم رو به زوال مىروند ؛ در نتيجه همان‌طور كه سلول‌هاى بدن ما تغيير مىكنند و رو به زوال مىروند ما هم به سوى پيرى مىرويم . وقتى كه سلول‌ها در اثر حمله‌هاى پيوسته و بىوقفه‌ى اجزاى شيميايى به نام راديكال‌هاى آزاد تخريب گردند طبيعتا سلول‌هاى تخريب شده طى سال‌ها انباشته مىشوند و به حدى مىرسند كه علاج‌پذير نباشند . پس منشأ پيرى و پيامدهاى ناشى از آن نتيجه‌ى تلاش دايمى و عبث سلول‌ها براى زنده ماندن است . راديكال‌هاى آزاد با ماهيت دوگانه‌ى خود كه گاهى حافظ حيات سلول‌ها و گاهى مخرب آن‌هاست عامل اصلى پيرى محسوب مىشود . ما با دريافت راديكال‌هاى آزاد كه در خارج از بدن‌مان وجود دارند خود را به پيرى زودرس دچار مىكنيم و زمان مرگ طبيعى خود را به جلو مىاندازيم . ما از داخل و خارج توسط راديكال‌هاى آزاد نجات‌بخش و درعين‌حال مرگ‌آور بمباران مىشويم درصورتىكه بدون آن‌ها هم قادر به حيات نيستيم . اما هنگامى كه راديكال‌ها به نيروى عظيم كشنده تبديل مىگردند موجب پيرى زودرس و در نهايت منجر به مرگ زودرس ما مىشوند . ميتوكندرى : هيچ‌چيز به اندازه‌ى تخريب ميتوكندرىها در از بين بردن نيروى جوانى مؤثر نيست . نابودى ميتوكندرى سلولى ، اولين عامل اساسى در بروز پيرى زودرس است . به‌طور كلى يك عامل منحصربه‌فرد در بدن باعث پير شدن نمىشده ولى مهم‌ترين عامل پيرى ما قند خون است . اين نظريه نتيجه‌ى تحقيقاتى است كه دانشمندان متعددى در دانشگاه راكفلر نيويورك انجام داده‌اند : توسط قند خون يا گلوكز پروتئين‌هايى در بدن ساخته مىشوند كه به درون سلول‌ها نفوذ كرده و لابلاى آن‌ها حركت مىكنند . اين پروتئين‌هاى ساخته شده از گلوكز باعث چسبيدن سلول‌هاى بدن ما به يكديگر مىشوند و بين آن‌ها يك رابطه‌ى سخت و محكم ايجاد مىكنند . اين چسبندگى غير طبيعى باعث مىشود كه سلول‌ها نتوانند كارهاى روزمره‌ى خود را به نحوى عادى و طبيعى انجام دهند . در اين مورد مىتوان گفت كه سلول‌هاى بدن در بند كشيده شده و زندانى هستند و آزادى عمل خود را از دست مىدهند . به اين نوع چسبيدن سلول‌ها به يكديگر در داخل بدن به اصطلاح چسبندگى متقابل گويند . چسبندگى متقابل مشكلات فراوانى در بدن ايجاد مىكند زيرا اين چسب درونى باعث اختلال درون سلولى ، سپس مسدود كردن عروق ، خسته كردن قلب در اثر پركارى ، نقص فراوان در كار كليه‌ها و باعث آزردگى شديد ريه‌هاى ما مىشود ، اين عوارض وقتى ادامه يابند باعث فرسوده شدن سلول‌هاى بدن و پير شدن ما مىگردند . خلاصه پير شدن عبارتست از : كم شدن كار طبيعى سلول‌ها در اثر مواد سمى چسبنده‌اى كه از آن‌ها ترشح مىشود . متخصصين و محققين بيمارى قند عقيده دارند كه افرادى كه دچار ديابت هستند و قند خون‌شان بيش از اندازه‌ى طبيعى است خيلى سريع‌تر