احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

888

دائرة المعارف گياه درمانى ايران

خون‌هاى كثيف است مىباشد لذا براى مبارزه با اين بيمارى اول حجامت كنيد و نيز آبدوغ همراه با گل سرخ و يا آش آب‌غوره بخوريد كه داخل معده دباغى و شستشو شود سپس بايد به مبردات افزود : يعنى بايد آب ، لعاب اسپرزه ، قدومه ، خاكشير ، كاهو ، گشنيز ، خيار ، هندوانه ، ازگيل ، كاسنى ، آلبالو ، گيلاس ، عناب ، آب عناب ، زرشك ، آب زرشك ، آب‌غوره ، آش تمر هندى ، آب انار و هندوانه زياد بخوريد . به عنوان درمان مقدارى تمر كجرات را بجوشانيد ، بعد آبش را صاف كنيد و هم‌وزن آب آن آب گشنيز تازه را گرفته و مخلوط كنيد ، سپس مقدارى شكر سرخ در آن‌ها حل كرده و ميل فرماييد . * با دستور و زير نظر پزشك مىتوانيد پنسيلين تزريق كنيد . * تخم كاهو ، تخم كاسنى ، تخم خرفه ، تخم خيار و تخم گشنيز را به نسبت مساوى مخلوط كرده و نرم بساييد ، بعد با مقدارى آب خرفه‌ى تازه و آب گشنيز تازه خمير كنيد و روى محل كفگيرك ضماد اندازيد . * مقدارى اسپرزه را با شير مادرى كه نوزاد دختر شير مىدهد ، خمير كنيد ، بعد روى پارچه‌اى تميز پهن كرده و روى آن‌ها هم پارچه‌ى ديگرى پهن كنيد ، به‌طورىكه هر دو طرف اسپرزه‌ها پارچه قرار داشته باشد يا در كيسه‌ى پارچه‌اى بريزيد و روى محل كفگيرك بياندازيد . * برگ درخت تازه‌ى هلو ، برگ تازه‌ى درخت عناب ، برگ تازه‌ى كاسنى ، برگ خرفه‌ى تازه و برگ گشنيز تازه را به مقدار مساوى بكوبيد و بر محل كفگيرك بگذاريد . * گل خطمى را در آب بجوشانيد و با آب آن محل كفگيرك را شستشو دهيد و سفل آن را نيز روى محل كفگيرك ضماد كنيد . * گل خطمى را بجوشانيد ، بعد كمى اسيد بوريك و مقدار كمترى كافور را با آب صاف‌كرده‌ى آن مخلوط كنيد و موضع را با آن شستشو دهيد و سفلش را نيز بر موضع ضماد كنيد . * اسيد بوريك 20 سانت ، كافور 10 سانت ، پودر پنسيلين 5 سانت ، اكسيد دوزنگ 5 سانت و مغز قلم گاو 60 گرم ، همه را مخلوط كنيد و بر موضع بماليد . * بوته‌ى پنيرك را با ريشه از زمين بيرون بكشيد و تميز بشوييد ، بعد با ريشه و ساقه و برگ و گل آن را كوبيده و به شكل خمير درآوريد و روى موضع قرار دهيد . * روى آنها سركه بماليد . دمل يا كورك دمل يا كورك تورمى قرمز ، دردناك و پر از عفونت پوست است كه توسط يك عفونت باكتريايى ايجاد مىشود . كورك زمانى ايجاد مىشود كه يك فوليكول مو يا غده‌ى سباسه ( كه سبوم را به داخل فوليكول مو ترشح مىكند ) عفونى شود ، سپس عفونت منتشر شده و در بافت‌هاى اطراف تجمع مىيابد . محل‌هاى شايع براى كورك‌ها نواحى مرطوب همچون كشاله‌هاى ران و يا جاهايى كه در آن‌ها اصطحكاك رخ مىدهد مثلا زير يقه مىباشند . كورك‌ها معمولا به دليل عفونت با باكترى استافيلوكوك اورئوس كه در بعضى افراد به‌طور طبيعى بر روى پوست يا در داخل بينى بدون هيچ علامتى وجود دارد ايجاد مىشود . مجموعه‌اى از كورك‌هاى به هم متصل كفگيرك « 1 » ناميده مىشوند . كورك‌ها از همه بيشتر در افرادى ديده مىشوند كه مقاومت بدن‌شان در برابر عفونت به دليل اختلالاتى همچون ديابت و ايدز كاهش يافته است اما در افرادى كه هيچ‌گونه مشكل ايمنى ندارند هم مىتوانند به وجود آيند . علايم اين بيمارى به تدريج طى چند روز به ترتيب زير ايجاد مىشوند :

--> ( 1 ) . Carbuncle