حل كرده و به طفل بدهند . * ناخونك ( اكليل الملك ) را نرم بسايند ، به قدر كافى در آب گرم حل كرده و به طفل بخورانند ، اگر ناراحتى طفل از وجود جانورى در داخل بدن او باشد ، لباس‌هاى طفل را به قسمى كه سوز و باد به بدن طفل نخورد كه ايجاد سرماخوردگى كند لباس‌هاى او را خارج كرده و تعويض كنند و در سر و گردن و بدن طفل دست بمالند كه مورچه ، ساس ، كنه ، شپش و غيره در بدن كودك نباشد . در صورت مشاهده‌ى گزيدگى بايد پيه بز را حرارت داده تا به صورت روغن درآيد و بر موضع قرمز شده بمالند و بعد پودر بپاشند . * وازلين را با اسيد بوريك 10 % مخلوط كرده ، وازلين بوريكه را به پاهاى طفل ماليده و بعد پودر تالك را بپاشند . * گل برز را نرم بسايند و به پاهاى طفل بپاشند . * پوكه‌هاى مغز درخت بيد ( فوت فوته ) را نرم بسايند و بپاشند . * گل سرشور را نرم بسايند و بپاشند . * گل سرنگون را بر آتش بگذارند كه بسوزد و بعد بسايند و بپاشند . * تخم گشنيز و گل برز را به مقدار مساوى بسايند و بپاشند . * برگ گشنيز تازه را با برگ كاهو بكوبند و آب آن را به پاى طفل بمالند كه هم خنك شده و هم از سوزش آن جلوگيرى خواهد شد . پاهاى طفل را در 24 ساعت لا اقل سه چهار ساعت باز بگذارند كه دست و پايى زده باشد . اگر لازم است كه طفل را به حمام ببريد ، از دوش آب گرم زياد و حمام‌هاى زياد گرم خوددارى لازم است كه طفل طاقت هواى گرم را ندارد . در سر حمام و رختكن مواظب و مراقب باشيد كه فورا طفل را خشك كرده و لباس بر سر و اندامش بپوشانيد ، زيرا در آن موقع طفل مستعد و آماده‌ى سينه‌پهلو مىباشد . بدن نازك و گرم او طاقت هيچ گرم و سردى را ندارد . در ضمن مادران بايد مواظبت و ممارست را از دست ندهند ، مخصوصا رعايت حفظ الصحه طفل را . طفل اگر از سن هفت سال گذشت و با تمامى ميكروب‌هاى گوناگون دست و پنجه نرم كرد و خود را از تمام امراض نجات داد و در مقابل حملات انواع و اقسام ميكروب‌ها پايدارى كرد و استخوان‌بندى او محكم شد ، مىتوان اطمينان حاصل كرد كه سنين عمر او حتى از مرز 60 ، 70 سال خواهد گذشت . زيرا بدن طفل تا سنين هفت سالگى با تمام امراض و ميكروب‌ها به عناوين مختلف در جدال و مبارزه بوده است و اگر در اين هفت سال فائق آمد از همه‌گونه خطرات نجات يافته است ، لذا بر مادران لازم و واجب است كه در اين هفت سال كاملا مراقبت و مواظبت از طفل خود كرده كه اين وديعه‌ى الهى و اين بشر به وجود آمده و كاملا از خطرات محفوظ و مصون بماند . به‌طور كلى نوزادان با مواجه شدن به يك ناراحتى داخلى يا خارجى گريه مىكنند لذا بايد فورا و با سرعت در مقام جستجو و بر طرف كردن ناراحتى برآمد . در ميان كودكان كمتر از هفت هفته ، گرسنگى بيشتر از ساير عوامل موجب گريه مىشود . پيش از آنكه كودك سه ماهه شود ، دريافته است كه گريه وسيله‌ى خوب و مطمئنى براى جلب توجه ديگران است و نيز پى برده است چنانچه گريه نكند ، كسى چندان توجهى به او نخواهد كرد ، بدين ترتيب هر وقت وى خواهان توجه اطرافيان باشد با گريه و صداى بلند نظر خود را تأمين مىكند ، در چهار ماهگى هنگامى كه بزرگسالان بازى با كودك را پايان دهند او گريه را سر مىدهد ، در پنج ماهگى اگر بزرگسالى وارد شود و به او توجهى نكند وى با گريه‌ى خود ابراز رنجش مىكند ، در ماه نهم چنانچه افراد به كودك ديگرى توجه كنند اين عمل موجب گريه‌ى او مىشود . كودك خردسال هنگامى كه