بيماران به مدت چندين سال مخفى شود بدون اينكه سوءظن كسى را برانگيزد و حتى وقتى كه بيماران مبتلا به هپاتيت احساس بيمارى مىكنند علايم آن مىتواند با ساير بيمارىها به آسانى اشتباه گرفته شود . وانگهى ، آزمايش‌هايى كه براى تشخيص هپاتيت به كار گرفته مىشوند هميشه نيز مؤثر نمىباشند و تازه وقتى هم كه تشخيص بيمارى داده مىشود انتخاب روش درمانى نيز بسيار محدود مىباشد . به چندين دليل مختلف ، تشخيص هپاتيت هميشه آسان نمىباشد كه مهمترين دليل ، آن است كه بسيارى از مبتلايان به هپاتيت از بيمارى خود ، آگاهى ندارند و بنابراين دنبال درمان خود هم نمىروند و باز هم به همين دليل اين بيماران به مدت چندين سال بدون تشخيص باقى مىمانند . اغلب افرادى كه به هپاتيت بدون علامت مبتلا هستند به‌طور تصادفى و با انجام آزمايش‌هايى كه به دلايل ديگرى انجام مىدهند از بيمارى خود مطلع مىشوند كه از اين بابت هم بسيار تعجب مىكنند . علايم هپاتيت : گرچه علايم و مشكلات هپاتيت اغلب به سختى از علايم ساير بيمارىها تشخيص داده مىشوند ، اما بعضى از علايم آن را مىتوان مخصوص بيمارى هپاتيت دانست . در بين اين علايم ، زردى ( يرقان ) كه عبارت است از زرد شدن پوست بدن و يا زرد شدن سفيدى چشم‌ها ، از مهمترين علايم مىباشند . زردى هنگامى روى مىدهد كه كبد قادر به از بين بردن مواد زايدى از خون كه اصطلاحا بيلىروبين « 1 » گفته مىشوند ، نمىباشد . بيلىروبين از گلبول‌هاى قرمز پير و كهنه ايجاد مىشود و افزايش بيلىروبين در خون باعث زرد شدن پوست و همچنين زرد شدن رنگ سفيدى چشم‌ها مىگردد ، همچنين باعث مىشود كه ادرار اين افراد پررنگ شده و مدفوع آنها بىرنگ و به صورت گچ‌مانند شود . ساير علايمى كه گاهى اوقات در بيمارى هپاتيت ديده مىشوند عبارتند از : خارش پوست ، از دست دادن اشتها و درد در ناحيه‌ى كبد ( قسمت راست قفسه‌ى سينه ) . وقتى همه‌ى اين علايم به همراه زردى در فردى ايجاد شوند ، نشان‌دهنده‌ى آسيب كبد و هپاتيت مىباشد ، اما وقتى كه علايم به تنهايى ايجاد مىگردند ، اغلب با علايم ساير بيمارىها اشتباه مىشوند . آزمايش هپاتيت : وقتى علايم فردى ، پزشك را مشكوك به بيمارى هپاتيت مىكند معمولا پزشك چندين آزمايش را براى بيمارش درخواست مىكند . آنتىبادىها ( پادتن‌ها ) ، پروتئين‌هايى هستند كه بدن براى مقابله با ويروس‌ها يا باكترىها مىسازد . آنتىبادىها در خون افراد مبتلا به هپاتيت B , A و E ديده مىشوند . براى مثال اگر در خون فردى آنتىبادى هپاتيت A ديده شد نشان‌دهنده‌ى آلوده بودن آن فرد به ويروس هپاتيت A مىباشد . هرچه مقدار اين آنتىبادىها در خون بيشتر باشد نشان‌دهنده‌ى شدت عفونت مىباشد . وجود آنتىبادى هپاتيت E نه تنها نشان‌دهنده‌ى مبتلا بودن آن فرد به هپاتيت E مىباشد ، بلكه نشانه‌ى مسرى بودن آن نيز خواهد بود . بر خلاف هپاتيت‌هاى B , A و E ، آنتىبادى هپاتيت C ممكن است در خون افراد مبتلا به هپاتيت C ديده نشود ، زيرا ويروس هپاتيت C قادر است كه در بدن مخفى شود و خود را نشان ندهد ، در نتيجه سيستم ايمنى بدن بر عليه اين ويروس نمىتواند آنتىبادى ايجاد كند . به همين دليل وقتى پزشك در فردى مشكوك به هپاتيت C مىشود ساير آزمايش‌هايى كه عملكرد كبد را اندازه مىگيرند را درخواست مىكند و شايع‌ترين آزمايشى كه در اين مورد تقاضا مىشود آزمايش اندازه‌گيرى ALT يا آلانين آمينوترانسفراز « 2 » مىباشد . آلانين آمينوترانسفراز ( ALT ) يك آنزيم است كه وقتى كبد دچار صدمه و التهاب مىشود توليد

--> ( 1 ) . Bilirubin ( 2 ) . Alanine Aminotransferase