مىگردد و هرچه ميزان اين آنزيم ALT در خون بيشتر باشد ، نشان‌دهنده‌ى شدت بيشتر التهاب كبد مىباشد . آزمايش ديگر ، آزمايش اندازه‌گيرى بيلىروبين خون مىباشد و هرچه ميزان بيلىروبين در خون بيشتر باشد ، نشان‌دهنده‌ى اين است كه كبد قادر به پاكسازى خون از اين ماده نمىباشد و كارش را به خوبى انجام نمىدهد . گرچه با انجام آزمايش‌هاى خون تا حدود زيادى مىتوانيم به تشخيص هپاتيت در افراد مبتلا به آن دست يابيم اما گاهى اوقات نيز مجبور مىشويم براى اينكه به تشخيص نهايى برسيم از بيوپسى كبد ( نمونه‌بردارى از كبد ) استفاده كنيم ، بيوپسى از كبد تنها روش كاملا مطمئن در تشخيص هپاتيت C مىباشد . همچنين اين روش دقيق‌ترين راه تشخيص براى پى بردن به سلامت كبد مىباشد . نتايجى كه از بيوپسى كبد به دست مىآيد به تشخيص ساير بيمارىها مثل سرطان كبد نيز كمك مىكند . در بيوپسى كبد ، سوزنى نازك به داخل كبد فرو مىشود و تكه‌ى كوچكى از كبد را بيرون مىآورند . اين نمونه را به آزمايشگاه مىفرستند و در آنجا با ميكروسكوپ آن را بررسى مىكنند . معمولا براى اينكه بيمار درد كمترى را احساس كند ، محل انجام بيوپسى را با بىحسى موضعى بىحس مىكنند . گرچه كل عمل بيوپسى از كبد فقط چند دقيقه طول مىكشد اما بعد از آن بيمار بايد به مدت 4 تا 8 ساعت به‌طور بىحركت بر روى تخت دراز بكشد تا از خون‌ريزى از كبد جلوگيرى شود . زندگى روزمره براى افراد مبتلا به هپاتيت مىتواند به صورت يك مبارزه باشد و آنها بايد هم با مشكلات بدنى و هم با مشكلات روحى اين بيمارى كنار بيايند كه اين امر نه تنها بر روى زندگى خودشان اثر مىگذارد بلكه زندگى افرادى كه دوست‌شان دارند را نيز تحت تأثير قرار مىدهند . خطر هپاتيت براى افراد مبتلا به آن ، ايجاد نارسايى كبد است و براى اطرافيان آنها ابتلاء به ويروس هپاتيت خواهد بود . اغلب بهترين راه براى بيماران هپاتيتى براى مبارزه با اين مشكلات ايجاد تغييراتى در زندگى روزمره مىباشد . مشكلات بدنى : خستگى مزمن كه ويژگى آن احساس ضعف طولانىمدت و فاقد انرژى بودن است ، غالبا يكى از شكايات بيماران مبتلا به هپاتيت مىباشد . متخصصين هنوز مطمئن نيستند كه چرا بيماران مبتلا به هپاتيت به خستگى مزمن دچار مىشوند و بعضى از آنها عقيده دارند كه كبد آسيب‌ديده‌ى اين افراد به جاى اينكه خون را تصفيه كند مواد زايدى را وارد خون مىكند كه نتيجه‌ى آن باعث ضعف بيماران مىشود . عده‌اى ديگر معتقدند كه خود ويروس هپاتيت و سيستم ايمنى بدن كه در مقابل اين ويروس عكس العمل نشان مىدهد باعث ضعف و خستگى مزمن مىشود . بدتر از همه اينكه بيمارانى كه با داروى اينترفرون تحت درمان قرار مىگيرند نيز دچار اين مشكل مىشوند ، زيرا يكى از عوارض جانبى اين دارو ، خستگى مزمن مىباشد . صرف‌نظر از اينكه چه عاملى باعث بروز اين مشكل مىشود ، خستگى مزمن سبب مىگردد كه بيماران مبتلا به هپاتيت چنان ضعيف شوند كه در انجام كارهاى كوچك روزمره‌شان هم دچار مشكل شوند . در اثر پايين آمدن سطح انرژى آنها ، اين افراد خود را در مقابله با اين مشكل ، شكست خورده مىبينند . اين كاهش انرژى مىتواند به قدرى فرد را ناتوان كند كه اين بيماران مجبور مىشوند بسيارى از فعاليت‌هاى طبيعى خودشان را انجام ندهند . يكى ديگر از مشكلات اين افراد از دست دادن اشتها و در نتيجه كاهش وزن مىباشد . علايم بيمارى هپاتيت و اثرات داروى اينترفرون مىتواند باعث بىاشتهايى و تهوع شود و درمان با اين دارو باعث مىشود كه بيماران به تدريج احساس بدمزگى در دهان داشته باشند . بيمارى كبدى مىتواند بر روى واكنش افراد در مقابل مزه‌هاى مختلف تأثيرگذار باشد ، در نتيجه بسيارى از بيماران متوجه مىشوند كه بعضى