همين دليل است كه در رستوران‌ها اطلاعيه‌هايى زده شده است كه كاركنان آنجا بايد قبل از شروع كار ، دست‌هاى خود را به خوبى بشويند . تماس دهانى با مدفوع افراد آلوده نيز مىتواند باعث انتقال و گسترش بيمارى هپاتيت A شود . اين مسئله به‌خصوص در استخرهاى شنا و در مهد كودك‌ها ديده مىشود . ويروس هپاتيت A در سال 1975 ميلادى كشف شد ، اين بيمارى در كشورهاى جهان سوم كه از نظر بهداشتى در سطح پايينى هستند به ميزان زيادى شايع است . طبق آمار حدود يك ميليون و چهارصد هزار نفر در سراسر دنيا هر سال به هپاتيت A دچار مىشوند . ساير انواع هپاتيت ، يعنى هپاتيت D ، G , E به ميزان خيلى كمترى شايع هستند . هپاتيت D اغلب همراه با هپاتيت B مىباشد و خيلى به آن شباهت دارد . هپاتيت D بيشتر در كشورهاى خاورميانه ، آفريقا و آمريكاى جنوبى ديده مىشود . در ايالات متحده‌ى آمريكا چون واكسيناسيون بر عليه هپاتيت B صورت مىگيرد و اين واكسن در مقابل ابتلاء به هپاتيت D نيز مؤثر است ، هپاتيت D در اين مناطق گسترش چندانى ندارد . هپاتيت E نيز شبيه هپاتيت A مىباشد و بيشتر در كشورهايى كه از نظر بهداشتى در سطح پايينى قرار دارند ديده مىشود . هپاتيت G نه تنها شبيه هپاتيت C مىباشد بلكه فقط كسانى را مبتلا مىسازد كه به هپاتيت C قبلا گرفتار شده باشند . هپاتيت GB اخيرا كشف شده است و نسبت به ساير انواع هپاتيت ، شيوع كمترى دارد و در نتيجه اطلاعات پزشكان در مورد آن اندك است . چه كسانى در خطر هپاتيت هستند ؟ گرچه هيچ راهى وجود ندارد كه پيش‌گويى كنيم كه چه كسى دچار هپاتيت مىشود ، اما بعضى از افراد مثل جوانان با توجه به رفتارهاىشان بيشتر در خطر ابتلا به هپاتيت قرار خواهند گرفت ، اين رفتارها كه ممكن است در بعضى جوان‌ها ديده شود ، عبارتند از : استفاده از مواد مخدر تزريقى ، فعاليت جنسى با شركاى جنسى مختلف ، سوراخ كردن قسمت‌هايى از بدن براى قرار دادن حلقه‌هاى زينتى ، انجام خالكوبى بر روى بدن . لذا از آنجايى كه خالكوبى اغلب باعث خون‌ريزى مىشود و در آن از سوزن‌هايى كه به خوبى استريليزه نمىشوند استفاده مىگردد ، انتقال هپاتيت از اين طريق نسبتا شايع مىباشد . در واقع در تحقيقى كه در دانشگاه جنوب غربى تگزاس به عمل آمده است نشان داده شده كه افراد جوانى كه خالكوبى كرده‌اند 9 برابر بيشتر از كسانى كه اين كار را نكرده‌اند احتمال ابتلا به هپاتيت را دارند . سوراخ كردن بدن نيز كه امروزه در جوامع غربى بين جوانان شايع شده نيز باعث افزايش خطر ابتلاء به بيمارى هپاتيت شده است . متخصصين عقيده دارند كه استفاده از مواد مخدر تزريقى احتمالا مستقيم‌ترين راه ابتلاء به هپاتيت مىباشد و معتادانى كه از سرنگ‌هاى مشترك براى تزريق مواد مخدر استفاده مىكنند به‌طور مستقيم ويروس هپاتيت را وارد جريان خون‌شان مىكنند . در تحقيقاتى كه در دانشگاه بريتيش كلمبيا انجام شده است نشان داده شده كه 60 % تا 90 % معتادان تزريقى در عرض فقط چند ماه به ويروس هپاتيت آلوده مىشوند و سن اكثر آن افراد بين 18 تا 35 سال مىباشد . گروه ديگرى از افراد كه در معرض خطر ابتلا به هپاتيت هستند ، كاركنان مراكز بهداشتى ، ادارات و دفاتر مىباشند كه گاهى اوقات ممكن است به‌طور تصادفى سوزن‌هاى آلوده به دست‌شان فروبرود . هر سال تقريبا حدود 600 هزار مورد فرورفتن سوزن در كاركنان مراكز بهداشتى و غيره روى مىدهد و متخصصين تخمين مىزنند كه احتمال ابتلاء به هپاتيت در چنين مواردى از هر 100 مورد ، سه مورد مىباشد ، اين وضعيت حتى با پوشيدن دستكش در هنگام كار نيز به همين صورت است . تا قبل از سال 1992 ميلادى در بيمارستان‌ها