آن درد مبتلى شده‌اند و تجربه‌اى حاصل كرده‌اند و شفا يافته‌اند ، و يا از ديگرى كه مبتلى شده بود و آگاهى حاصل نموده بودند - كسب استفاده كنند و آنچه را كه در اين راه تحصيل مىنمودند ، به خصوص اسامى دواهاى حتمى الأثر و طريق استعمال آنها را بر الواح مىنوشتند و ضبط مىكردند ؛ و بسيارى از مردم ديگر مانند مصريها به بابليها اقتداء مىكردند . در سال 1564 قبل از ميلاد اخراج دم از عروق بواسطه فصد معمول گشت ، و در سال 1504 ق ، م استعمال مقييّى و در سال 1494 ق ، م استعمال ضمادات متداول شد . [ حضرت سليمان و داود در طب ] و در ميان عبريها و بنى اسرائيل حضرت سليمان پيغمبر - عليه السّلام - كه بعد از پدرش حضرت داوود نبىّ - عليه السّلام - در سال 1014 قبل از ميلاد بر تخت نبوت جلوس كرد ، اول - كسى است كه در خواص نباتات و حيوانات سخن رانده است . و گروه آسينه در 200 سال قبل از ميلاد مشغول به تعليم و تعلّم علم طب بودند و از قوه مولّده نباتات و جمادات گفتگو مىكردند . در يونان بنى اقليموس كه قبل از بقراط بودند خلفا عن سلف مشغول به تداوى أمراض بودند ، اين طايفه علم را از شخصى موسوم به اسكولاپ پسر اپولون أخذ كرده بودند ، و اسكولاب از شخص ديگرى مسمى به شيرون قنطورى آموخته بود . تا آنكه در 460 سال قبل از ميلاد بقراط در يونان ظاهر گشت و كتبى چند در اين صناعت نوشت . و چون اين دانشمند بزرگوار نخست كسى است كه تجربياتى را كه در دست مردم بود ضبط نموده و مدوّن كرد و بعضى قواعد اساسى در نظر به احوال مرضى و تجربيات اختراع نمود و بيمارستانهاى چند