مشخصات : دانهء گياه بادرنجبويه است كه كوچك و دراز و قهوه‌اىرنگ مىباشد و چون بوى گياه آن شبيه به بوى مشك است آن را فرنجمشك ناميده‌اند . اين گياه بيشتر در نواحى شمال و مشرق ايران يافت مىشود . طبيعت آن : گرم است . خواص درمانى : سدهء دماغى را مرتفع و قدرت بويايى را زياد مىكند ، دهان را خوش‌بو و لثه‌ها را محكم مىسازد . قلب را تقويت مىكند و خفقان قلب را معالجه مىنمايد . حالت وسواس را بر طرف مىسازد . گياه فرفيون نام‌هاى ديگر : فربيون - اوفربيون - اوبربيون - اوفورب - اوفورب موستان - آفربيون - آكل‌نفسه - گاوكشك - گورباگوند - قاتل نفسه - شبرم - حافظ النحل - حافظ الاطفال - لبن السودا - سهربلوك . Euphorbe - Euphorbia - Spurge - Herbe aux Verrues - Euohorbe reveil . matin - Euphorbe des Vignes تركيب شيميايى : ساپونين - فازين - اوفوربين - بوتيريك‌اسيد . مشخصات : گياهى است از خانوادهء Euphoribaceae ، علفى و يك ساله به بلندى سى تا پنجاه سانتىمتر ، ساقهء آن نازك ، افراشته و اغلب در قسمت پايين بدون برگ است . گياهى است شيره‌دار . برگ‌ها تخم‌مرغى ، دندانه‌دار ، با دندانه‌هاى اره‌ّاى ، به رنگ خاكسترى روشن و با دمبرگ كوتاه . نژادهاى مختلف دارد ، بعضى از انواع آن داراى گل زرد و بعضى گل سفيد و يا گل بنفش هستند . در اثر شكاف يا شكستن از ساقهء آن شيرابهء سفيدى خارج مىشود كه همان