تماس با دست اين بو را از خود بيرون مىدهد . ميوهء عرعر بالدار است و پس از رسيدن قرمز رنگ مىشود . اين درخت داراى ريشه‌هاى خزندهء سطحى زيادى است و گاهى ديده مىشود كه جستهاى ريشه جوش از فاصلهء دو مترى درخت مىرويد و درخت ديگرى ايجاد مىكند . اين درخت بومى چين است و به اروپا و ساير مناطق آسيا وارد شده است . در ايران نيز اين درخت كاشته مىشود . ميوهء عرعر خواص درمانى : براى قطع ديسانترى استفاده مىشود - ضدّ سرفه است ، قاعده‌آور مىباشد ، براى معالجهء بواسير تجويز مىشود . پوست درخت عرعر تركيب شيميايى : سه گلوكوزيد - يك صمغ روغنى - يك اسانس تلخ - يك اسانس معطر - مواد رزينى - مادهء ساپونين - سريل‌الكل - كلسيم‌اكسالات - ايزوكوئرستين - وانيلين - تانن - كاسين - الانتين - لعاب - خواص درمانى : پنجاه گرم از تازهء آن و يا 100 گرم خشك آن را در يك ليتر آب جوش به مدت 1 - گل 2 - دانه