2 - برگهاى تازه و جوان آن را بكوبيد و با حنا بر سر ضماد كنيد . براى جلوگيرى از آب آوردن چشم در ابتداى امر كه علامت شروع آن ظاهر شده است نافع مىباشد . سنا نام‌هاى ديگر : سناكورى - كاس‌پيند - نيل‌تاك - ديدوال - سناىحجازى - سنامكى - سناىمكى - سواخور - عشرق - فرىدوسينسيه . Cassia - Obovata - Sene - مشخصات : گياهى است از تيرهء گل ارغوان و از خانوادهء Leguminosae ، و گونه‌هاى مختلف . اين گياه بيشتر در حجاز مىرويد و اقسامى از آن در هندوستان ، بلوچستان و بعضى از نواحى شمال ايران نيز يافت مىگردد . بهترين نوع آن گلهاى زرد دارد و در حجاز مىرويد . برگهاى آن باريك است و شبيه به برگ حنا و برگ مورد و از برگ حنا قدرى بزرگتر و ضخيم‌تر و از برگ مورد نازگتر و باريك‌تر است ، رنگ برگ‌ها سبز مايل به زرد است . دانهء آن پهن و بسيار نازك مىباشد . برگ سنا طبيعت آن : گرم و خشك است . تركيب شيميايى : اسانس - امودين - مادهء آنتراكينون - رئين‌ياكاسيك‌اسيد - كريزوفانيك‌اسيد - دو نوع گلوكوزيد به نام‌هاى سنوزيد A و سنوزيد B - حدود 03 / 0 درصد رئين - 12 درصد اكسالات كلسيم 01 / 0 درصد فلاوانول و ايزورامنتين و كمپفرول . خواص درمانى : 1 - پنج تا ده گرم از آن را دم كنيد و آب صاف‌كردهء آن را به مرور بنوشيد . مسهلى قوى است ، مسهل بلغم و صفرا و اخلاط و مواد سوخته و زايد بدن مىباشد و مواد زائد را از مغز و شش‌ها و دستگاههاى داخلى جذب نموده و از راه دستگاه گوارش دفع مىنمايد ، براى درمان صرع و جنون و سردردهاى كهنه و درد پهلوها و تنگىنفس و تشنج ماهيچه‌اى و جوشهاى كهنه‌اى كه با معالجات سطحى و جلدى مداوا نمىشود همچنين درمان بيمارى وسواس مؤثر مىباشد ، پوست را درخشان مىكند ، پاك‌كنندهء دماغ است و براى درمان بيمارى روانى مصرف مىشود ، براى درمان