7 - استعمال قطرهء آن در گوش براى رفع طنين و صدا در گوش نافع است . تذكر : براى قلب مضر است ، براى گرم‌مزاجان خوب نيست و سردرد مىآورد ، اسراف در خوردن آن موجب فساد خون و قطع نيروى جنسى مىشود . زنج نام‌هاى ديگر : زينج - درخت پر - گل‌پر . Arbre Perruque - Sumac des Teinturiers - Smoke tree - Wig tree - Sumac Fustet - Retipu . J ed erbraB - elpruP - EgnirF - naiteneV - hcamuS - ekomS nommoC - eert . مشخصات : گياهى است از خانوادهء پسته Anacardiaceae ، و از جنس سماق ، درختچه‌اى است به بلندى دو تا سه متر و پرپشت . برگ‌هاى آن سبز و ساده و بيضىشكل و نوك آن قوسى است . گل‌هاى آن كوچك به رنگ مايل به سبز است كه پس از خاتمهء گل دادن دم گل‌ها از يكديگر فاصله پيدا كرده و چون پوشيده از تار پنبه‌اى به رنگ صورتى يا قرمز است به اين جهت شكل پر درمىآيد . اين درختچه به‌طور وحشى در جنگل‌هاى كم درخت آهكى مىرويد . در ايران در ارسباران آذربايجان و حسن بيگلو به‌طور خودرو ديده مىشود و در اغلب شهرها براى زينت كاشته مىشود . طبيعت آن : سرد و خشك است . تركيب شيميايى : مواد فوستين - فيزتين - كوئرسيتول - ميريستول - اسانسى به نام فوسته . خواص درمانى : 1 - برگ‌هاى آن را دم كنيد و آب صاف‌كردهء آن را بنوشيد ، قابض و بندآورندهء خون است . 2 - آب جوشاندهء برگ‌هاى آن را در دهان و گلو قرقره كنيد ، براى پاك و ضدّ عفونى كردن دهان و گلو نافع است . 3 - دم‌كردهء پوست درخت زنج را بنوشيد ، تب‌بر است .